Shiva Purana · Chapter 2.3.34

// vasiṣṭha uvāca //
manorvaṃśodbhavo rājā so'naraṇyo nṛpeśvara //
indrasāvarṇisaṃjñasya caturdaśamitasya hi

anaraṇyo nṛpaśreṣṭhassa ptadvīpamahīpatiḥ //
śambhubhakto viśeṣeṇa maṅgalāraṇyajo balī

bhṛguṃ purodhasaṃ kṛtvā śataṃ yajñāṃścakāra saḥ //
na svīcakāra śakratvaṃ dīyamānaṃ surairapi

babhūvaśśataputrāśca rājñastasya himālaya //
kanyaikā sundarī nāmnā padmā padmālayā samā

yassnehaḥ putraśatake kanyāyāñca tato'dhikaḥ //
nṛpasya tasya tasyāṃ hi babhūva nagasattama

prāṇādhikāḥ priyatamā mahiṣyassarvayoṣitaḥ //
nṛpasya patnyaḥ pañcāsansarvāssaubhāgyasaṃyutā

sā kanyā yauvanasthā ca babhūva svapiturgṛhe //
patraṃ prasthāpayāmāsa suvarāna yanāyasaḥ

ekadā pippalādarṣirgarntuṃ svāśramamutsukaḥ //
tapaḥsthāne nirjane ca gandharvaṃ sa dadarśa ha

strīyutaṃ magnacittaṃ ca śṛṅgāre rasasāgare //
viharantaṃ mahāpremṇā kāmaśāstraviśāradam

dṛṣṭvā taṃ muniśārdūlaḥ sakāmaḥ saṃbabhūva saḥ //
tapatsvadattacittaścāciṃtayaddārasaṃgraham

evaṃvṛttasya tasyaiva pippalādasya sanmuneḥ//
kiyatkālo gatastatra kāmonmathitacetasaḥ

ekadā puṣpabhadrāyāṃ snātuṃ gacchanmunīśvaraḥ //
dadarśa padmāṃ yuvatīṃ padmāmiva manoramām

keyaṃ kanyeti papraccha samīpasthāñjanānmuniḥ //
janā nivedayāṃcakrurnatvā śāpaniyantritāḥ

janā ūcuḥ //
anaraṇyasuteyaṃ vai padmā nāma ramāparā//
varārohā prārthyamānā nṛpaśreṣṭhairguṇālayā

// brahmovāca //
tacchrutvā sa munirvākyaṃ janānāṃ tathyavādinām //
cukṣobhātīva manasi tallipsura bhavacca saḥ

muniḥ snātvābhīṣṭadevaṃ sampūjya vidhivacchivam //
jagāma kāmī bhikṣārthamanaraṇyasabhāṃ gire

rājā śīghraṃ muniṃ dṛṣṭvā praṇanāma bhayākulaḥ //
madhuparkādikaṃ dattvā pūjayāmāsa bhaktitaḥ

kāmātsarvaṃ gṛhītvā ca yayāce kanyakāṃ muniḥ //
maunī babhūva nṛpatiḥ kiñcinirvaktumakṣamaḥ

muniryayāce kanyāṃ sa tāṃ dehīti nṛpeśvara //
anyathā bhasmasātsarvaṃ kariṣyāmi kṣaṇena ca

sarve babhūvavurācchannā gaṇāstattejasā mune //
ruroda rājā sagaṇo dṛṣṭvā vipraṃ jarāturam

mahiṣyo rurudussarvā itikarttavyatākṣamāḥ //
mūrcchāmāpa mahārājñī kanyāmātā śucākulā

babhūvustanayāssarve śokākuli tamānasāḥ //
sarvaṃ śokākulaṃ jātaṃ nṛpasambandhi śailapa

etasminnantare prājño dvijo gururanuttamaḥ //
purohitaśca matimānāgato nṛpasannidhim

rājā praṇamya sampūjya ruroda ca tayoḥ puraḥ //
sarvaṃ nivedayāṃcakre papracchocitamāśu tat

atha rājño gururvipraḥ paṇḍitaśca purohitaḥ //
api dvau śāstranītijñau bodhayāmāsaturnṛpam

śokākulāśca mahiṣīrnṛpabālām̐śca kanyakām //
uttamā nītimādṛtya sarveṣāṃ hitakāriṇīm

gurupurodhasāvūcatuḥ//
śṛṇu rājanmahāprājña vaco nau saddhitāvaham //
mā śucaḥ saparīvāraśśāstre kuru matiṃ satīm

adya vābdadinānte vā dātavyā kanyakā nṛpa //
pātrāya viprāyānyasmai kasmai cidvā viśeṣataḥ

satpātraṃ brāhmaṇādanyanna paśyāvo jagattraye //
sutāṃ dattvā ca munaye rakṣa svāṃ sarvasampadam

rājannekanimittena sarvasaṃpadvinaśyati //
sarvaṃ rakṣati taṃ tyaktvā vinā taṃ śaraṇāgatam

vasiṣṭha uvāca //
rājā prājñavacaḥ śrutvā vilapya ca muhurmuhuḥ //
kanyāṃ sālaṃkṛtāṃ kṛtvā munīndrāya dadau kila

kāntāṃ gṛhītvā sa munirvivāhya vidhivadgire //
padmāṃ padmopamāṃ tāṃ vai muditassvālayaṃ yayau

rājā sarvānparityajya dattvā vṛddhāya cātmajām //
glāniṃ citte samādhāya jagāma tapase vanam

tadbhāryyāpi vanaṃ yāte prāṇanāthe tadā gire //
bhartuśca duhituśśokātprāṇāṃstatyāja sundarī

pūjyāḥ putrāśca bhṛtyāśca mūrcchāmāpurnṛpaṃ vinā //
śuśucuḥ śvāsasaṃyuktaṃ jñātvā sarvepare janāḥ

anaraṇyo vanaṃ gatvā tapastaptvāti śaṃkaram //
samārādhya yayau bhaktyā śivalokamanāmayam

nṛpasya kīrtimānnāmnā jyeṣṭhaputrotha dhārmikaḥ //
putravatpālayāmāsa prajā rājyaṃ cakāra ha

iti te kathitaṃ śailānaraṇyacaritaṃ śubham //
kanyāṃ dattvā yathārakṣadvaṃśaṃ cāpyakhilaṃ dhanam

śailarāja tvamapyevaṃ sutāṃ dattvā śivāya ca //
rakṣa sarvakulaṃ sarvānvaśānkuru surānapi

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ tṛtīye pārvatīkhaṇḍe'naraṇyacaritavarṇanaṃ nāma catustriṃśo'dhyāyaḥ