Shiva Purana · Chapter 2.3.1

// śrīgaṇeśāya namaḥ //
// atha tṛtīyaḥ pārvatīkhaṇḍaḥ prārabhyate //
nārada uvāca //
dākṣāyaṇī satī devī tyaktadehā piturmakhe //
kathaṃ girisutā brahmanbabhūva jagadambikā

kathaṃ kṛtvā tapo'tyugrampatimāpa śivaṃ ca sā //
etanme pṛcchate samyakkathaya tvaṃ viśeṣataḥ

brahmovāca //
śṛṇu tvaṃ muniśārdūla śivācaritamuttamam //
pāvanaṃ paramaṃ divyaṃ sarvapāpaharaṃ śubham

yadā dākṣāyaṇī devī hareṇa sahitā mudā //
himācale sucikrīḍe līlayā parameśvarī

matsuteyamiti jñātvā siṣeve mātṛvarcasā //
himācalapriyā menā sarvarddhibhiranirbharā

yadā dākṣāyaṇī ruṣṭā nādṛtā svatanuṃ jahau //
pitrā dakṣeṇa tadyajñe saṃgatā parameśvarī

tadaiva menakā tāṃ sā himācalapriyā mune //
śivalokasthitāṃ devīmārirādhayiṣustadā

tasyāmahaṃ sutā syāmityavadhārya satī hṛdā //
tyaktadehā mano dadhre bhavituṃ himavatsutā

samayaṃ prāpya sā devī sarvadevastutā punaḥ //
satī tyaktatanuḥ prītyā menakātanayābhavat

nāmnā sā pārvatī devī tapaḥ kṛtvā sudussaham//
nāradasyopadeśādvai patimprāpa śivaṃ punaḥ

nārada uvāca//
brahmanvidhe mahāprājña vada me vadatāṃ vara //
menakāyāssamutpatiṃ vivāhaṃ caritaṃ tathā

dhanyā hi menakā devī yasyāṃ jātā sutā satī //
ato mānyā ca dhanyā ca sarveṣāṃ sā pativratā

brahmovāca//
śṛṇu tvaṃ nārada mune pārvatīmāturudbhavam//
vivāhaṃ caritaṃ caiva pāvanaṃ bhaktivarddhanam // १३
astyuttarasyāṃ diśi vai girīśo himavānmahān //
parvato hi muniśreṣṭha mahātejāssamṛddhibhāk

dvairūpyaṃ tasya vikhyātaṃ jaṃgamasthirabhedataḥ //
varṇayāmi samāsena tasya sūkṣmasvarūpakam

pūrvāparau toyanidhī suvigāhya sthito hi yaḥ //
nānāratnākaro ramyo mānadaṇḍa iva kṣiteḥ

nānāvṛkṣasamākīrṇo nānāśṛṃgasucitritaḥ//
siṃhavyāghrādipaśubhissevitassukhibhissadā

tuṣāranidhiratyugro nānāścaryavicitritaḥ //
devarṣisiddhamunibhissaṃśritaḥ śivasaṃpriyaḥ

tapasthāno'tipūtātmā pāvanaśca mahātmanām //
tapassiddhipradotyaṃtaṃ nānādhātvākaraḥ śubhaḥ

sa eva divyarūpo hi ramyaḥ sarvāṅgasundaraḥ //
viṣṇvaṃśo'vikṛtaḥ śailarājarājassatāmpriyaḥ

kulasthityai ca sa girirdharmmavarddhanahetave //
svavivāhaṃ karttumaicchatpitṛdevahitecchayā

tasminnavasare devāḥ svārthamācintya kṛtsnaśaḥ //
ūcuḥ pitṝnsamāgatya divyānprītyā munīśvara

devā ūcuḥ//
sarve śṛṇuta no vākyaṃ pitaraḥ prītamānasāḥ //
karttavyaṃ tattathaivāśu devakāryyepsavo yadi

menā nāma sutā yā vo jyeṣṭhā maṅgalarūpiṇī //
tāmvivāhya ca suprītyā himākhyena mahībhṛtā

evaṃ sarvamahālābhaḥ sarveṣāṃ ca bhaviṣyati //
yuṣmākamamarāṇāṃ ca duḥkhahāniḥ pade pade

brahmovāca //
ityākarṇyāparavacaḥ pitaraste vimṛśya ca //
smṛtvā śāpaṃ sutānāṃ ca procuromiti tadvacaḥ

dadurmenāṃ suvidhinā himāgāya nijātmajām //
samutsavo mahānāsīttadvivāhe sumaṅgale

haryyādayā'pi te devā munayaścāparokhilāḥ //
ājagmustatra saṃsmṛtya vāmadevaṃ bhavaṃ dhiyā

utsavaṃ kārayāmāsurdattvā dānānyanekaśaḥ //
supraśasya pitṝndivyānpraśaśaṃsurhimācalam

mahāmodānvitā devāste sarve samunīśvarāḥ//
saṃjagmuḥ svasvadhāmāni saṃsmarantaḥ śivāśivau

kautukaṃ bahu samprāpya suvivāhya priyāṃ ca tām //
ājagāma svabhavanaṃ mudamāpa girīśvaraḥ

brahmovāca // menayā hi himāgasya suvivāho munīśvara//
prokto me sukhadaḥ prītyā kimbhūyaḥ śrotumicchasi

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ tṛtīye pārvatīkhaṇḍe himācalavivāhavarṇanaṃ nāma prathamodhyāyaḥ