Shatapatha Brahmana · Chapter 2.2.2
२.२.२.
ghnanti vā etadyajñam / yadenaṃ tanvate yannveva rājānamabhiṣuṇvanti tattaṃ ghnanti yatpaśuṃ samjñapayanti viśāsati tattaṃ ghnantyulūkhalamusalābhyāṃ dṛṣadupalābhyāṃ haviryajñaṃ ghnanti -
sa eṣa yajño hato na dadakṣe / taṃ devā dakṣiṇābhiradakṣayaṃstadyadenaṃdakṣiṇābhiradakṣayaṃstasmāddakṣiṇā nāma tadyadevātra yajñasya hatasya vyathate tadevāsyaitaddakṣiṇābhirdakṣayatyatha samṛddha eva yajño bhavati tasmāddakṣiṇā dadāti -
tā vai ṣaḍdadyāt / ṣaḍvā ṛtavaḥ saṃvatsarasya saṃvatsaro yajñaḥ prajāpatiḥ sa yāvāneva yajño yāvatyasya mātrā tāvatībhirdakṣayati -
dvādaśa dadyāt / dvādaśa vai māsāḥ saṃvatsarasya saṃvatsaro yajñaḥ prajāpatiḥ sa yāvāneva yajño yāvatyasya mātrā tāvatībhirdakṣayati -
caturviṃśatiṃ dadyāt / caturviṃśatirvai saṃvatsarasyārdhamāsāḥ saṃvatsaro yajñaḥ prajāpatiḥ sa yāvāneva yajño yāvatyasya mātrā tāvatībhirdakṣayatyeṣā mātrā dakṣiṇānāṃ dadyāttveva yathāśraddhaṃ bhūyasīstadyaddakṣiṇā dadāti -
dvayā vai devā devāḥ / ahaiva devā atha ye brāhmaṇāḥ śruśruvāṃso'nūcānāste manuṣyadevāsteṣāṃ dvedhā vibhakta eva yajña āhutaya eva devānāṃ dakṣiṇā manuṣyadevānāṃ brāhmaṇānāṃ śuśruvuṣāmanūcānānāmāhutibhireva devānprīṇāti dakṣiṇābhirmanuṣyadevānbrāhmaṇāñchuśruvuṣo'nūcānāṃsta enamubhaye devāḥ prītāḥ sudhāyāṃ dadhati -
tadyathā yonau reto dadhyāt / evamevaitadṛtvijo yajamānaṃ loke dadhati tadyadebhya etaddadāti ye medaṃ samprāpipanniti nu dakṣiṇānām -
devāśca vā asurāśca / ubhaye prājāpatyāḥ paspṛdhire ta ubhaya evānātmāna āsurmartyā hyāsuranātmā hi martyasteṣūbhayeṣu martyeṣvagnirevāmṛta āsa taṃ ha smobhaye'mṛtamupajīvanti sa yaṃ ha smaiṣāṃ ghnanti taddha sma vai sa bhavati -
tato devāḥ / tanīyāṃsa iva pariśiśiṣire tercantaḥ śrāmyantaścerurutāsurāntsapatnānmartyānabhibhavemeti ta etadamṛtamagnyādheyaṃ dadṛśuḥ -
te hocuḥ / hantedamamṛtamantarātmannādadhāmahai ta idamamṛtamantarātmannādhāyāmṛtā bhūtvā staryā bhūtvā staryāntsapatnānmartyānabhibhaviṣyāma iti -
te hocuḥ / ubhayeṣu vai no'yamagniḥ pra tvevāsurebhyo bravāmeti -
te hocuḥ / ā vai vayamagnī dhāsyāmahe'tha yūyaṃ kiṃ kariṣyatheti -
te hocuḥ / athainaṃ vayaṃ nyeva dhāsyāmahe'tra tṛṇāni dahātra dārūṇi dahātraudanaṃ pacātra māṃsaṃ paceti sa yaṃ tamasurā nyadadhata tenānena manuṣyā bhuñjate -
athainaṃ devāḥ / antarātmannādadhata ta imamamṛtamantarātmannādhāyāmṛtā bhūtvā staryāṃ bhūtvā staryāntsapatnānmartyānabhyabhavaṃstatho evaiṣa etadamṛtamantarātmannādhatte nāmṛtatvasyāśāsti sarvamāyuretyastaryo haiva bhavati na hainaṃ sapatnastustūrṣamāṇaścana stṛṇute tasmādyadāhitāgniścānāhitāgniśca spardhete'āhitāgnirevābhibhavatyastaryo hi khalu sa tarhi bhavatyamṛtaḥ -
tadyatrainamado manthanti / tajjātamabhiprāṇiti prāṇo vā agnirjātamevainametatsantaṃ janayati sa punarapāniti tadenamantarātmannādhatte so'syaiṣo'ntarātmannagnirāhito bhavati -
tamuddīpya saminddhe / iha yakṣya iha sukṛtaṃ kariṣyāmītyevainametatsaminddhe yo'syaiṣo'ntarātmannāgnirāhito bhavati -
antareṇāgādvyavṛtaditi / na ha vā asyaitaṃ kaścanāntareṇaiti yāvajjīvati yo'syaiṣo'ntarātmannagnirāhito bhavati tasmādu tannādriyeta yadanugacchenna ha vā asyaiṣo'nugacchati yāvajjīvati yo'syaiṣo'ntarātmannagnirāhito bhavati -
te vā ete prāṇā eva yadagnayaḥ / prāṇodānāvevāhavanīyaśca gārhapatyaśca vyāno'nvāhāryapacanaḥ -
tasya vā etasyāgnyādheyasya / satyamevopacāraḥ sa yaḥ satyaṃ vadati yathāgniṃ samiddhaṃ taṃ ghṛtenābhiṣiñcedevaṃ hainaṃ sa uddīpayati tasya bhūyo bhūya eva tejo bhavati śvaḥ śvaḥ śreyānbhavatyatha yo'nṛtaṃ vadati yathāgniṃ samiddhaṃ tamudakenābhiṣiñcedevaṃ hainaṃ sa jāsayati tasya kanīyaḥ kanīya eva tejo bhavati śvaḥ śvaḥ pāpīyānbhavati tasmādu satyameva vadet -
tadu hāpyaruṇamaupaveśiṃ jñātaya ūcuḥ / sthaviro vā asyagnī ādhatsveti sa hovāca te
maitadbrūtha vācaṃyama evaidhi na vā āhitāgninānṛtaṃ vaditavyaṃ na vadañjātunānṛtaṃ vadettāvatsatyamevopacāra iti -
Original text: śatapathabrāhmaṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0