Rāmodanta · Verses 101*-120*

tato mālyavataḥ pṛṣṭhe rāmo lakṣmaṇasaṃyutaḥ
uvāsa caturo māsān sītāvirahaduḥkhitaḥ //

atha rāmasya nirdeśāl lakṣmaṇo vānarādhipam
ānayat plavagaiḥ sārdhaṃ hanūmatpramukhair girim //

sugrīvo rāghavaṃ dṛṣṭvā vacanāt tasya vānarān
nyayuṅkta sītām anveṣṭum āśāsu catasṛṣv api //

tato hanumataḥ pāṇau dadau rāmo 'ṅgulīyakam
viśvāsāya tu vaidehyās tad gṛhītvā sa niryayau //

tato hanūmatpramukhā vānarā dakṣiṇāṃ diśam
gatvā sītāṃ vicinvantaḥ parvataṃ vindhyam āpnuvan //

samayātikramāt tatra cakruḥ prāyopaveśanam
te 'tra sampātinā proktāṃ sītāvārttāṃ ca śuśruvuḥ //

tataḥ prāpur udanvantam aṅgadādyāḥ plavaṅgamāḥ
taṃ vilaṅghayituṃ teṣāṃ na kaś cid abhavat kṣamaḥ //

svaprabhāvapraśaṃsābhis tadā jāmbavaduktibhiḥ
saṃvardhito mahendrādrim ārurohānilātmajaḥ //

abhivandyātha sakalān amarān pavanātmajaḥ
pupluve ca gires tasmād vilaṅghayitum arṇavam //

sa samullaṅghya mainākaṃ surasām abhivandya ca
nihatya siṃhikāṃ nītyā pāraṃ prāpa mahodadheḥ //

laṅkādhidevatāṃ jitvā tāṃ praviśyānilātmajaḥ
sītāṃ vicinvann adrākṣīn nidrāṇaṃ niśi rāvaṇaṃ //

apaśyaṃs tatra vaidehīṃ vicinvānas tatas tataḥ
aśokavanikāṃ gatvā kāṃ cid ārtāṃ dadarśa saḥ //

pādapaṃ kaṃ cid āruhya tatpalāśaiḥ susaṃvṛtaḥ
āste sma mārutis tatra sīteyam iti tarkayan //

rāvaṇas tu tadābhyetya maithilīṃ madanārditaḥ
bhāryā bhava mamety evaṃ bahudhā samayācata //

ahaṃ tvadvaśagā na syām ity eṣā taṃ nirākarot
kāmamanyuparītātmā rāvaṇo 'pi tadā yayau //

nirgate rāvaṇe sītāṃ pralapantīṃ sa mārutiḥ
uktvā rāmasya vṛttāntaṃ pradadau cāṅgulīyakam //

tat samādāya vaidehī vilapya ca bhṛśaṃ punaḥ
cūḍāmaṇiṃ dadau tasya kare jagrāha so 'pi tam //

mā viṣādaṃ kṛthā devi rāghavo rāvaṇaṃ raṇe
hatvā tvāṃ neṣyatīty enām āśvāsya sa viniryayau //

nītimān so 'pi saṃcintya babhañjopavanaṃ ca tat
akṣādīni ca rakṣāṃsi bahūni samare 'vadhīt //

tataḥ śakrajitā yuddhe baddhaḥ pavananandanaḥ
pratāpaṃ raghunāthasya rāvaṇāya nyavedayat //