Padma Purana · Chapter 6.207

saubhariruvāca-
dharmātmaja niśamyaitadvacastasya mahātmanaḥ /
nāradasya śibī rājā provācedaṃ vinītavat

śibiruvāca-
tiṣṭhaṃtyo marumārge tā rākṣasyo munipuṃgava /
etasyā dvārikāyāstu lebhire salilaṃ kutaḥ

nārada uvāca-
śṛṇu rājankathāṃ divyāṃ pūtāṃ pāpapraṇāśinīm /
vimalākhyasya viprasya himavaddroṇivāsinaḥ

ekastu himavaddroṇyāṃ vimalo nāma bhūsuraḥ /
devarṣipitṛvahnīnāṃ pūjako'tithipūjakaḥ

haripādārcanarato vedavedāṃgadharmavit /
vāsudevaguṇagrāma purāṇaśrutimānasaḥ

vārddhake tasya putro'bhūtprasādāccakrapāṇinaḥ /
cakāra haridatteti nāmnā taṃ janakastadā

vidhivadvidadhe cāsya kṣaurakarmādikaṃ ca tat /
guroḥ sakāśājjagrāha chaṃdāṃsi haridattakaḥ

adhītya vidhivadvedāndattvā ca gurudakṣiṇām /
pravavrāja viraktaḥ sansamūlaṃ cāśramadvayam

jñātvā tatkarmatanmātā vyalapatputravatsalā /
snāpayaṃtī kucadvaṃdvaṃ putraviśleṣajāśrubhiḥ

mātovāca-
māmanāthāṃ parityajya tāta yāto'si kutra vai /
pitaraṃ ca jarāgrastaṃ ṣaṭpado balvajāviva

vārddhake tvaṃ mayā prāptaḥ śrīpateḥ pādasevayā /
māṃ vihāyābhajastvaṃ vai caraṇaṃ tasya muktaye

ahaṃ mūḍhā dhruvaṃ tāta dhruvamārādhya yaddharim /
adhruvaṃ vāṃchitavatī bhavantaṃ tu sukhalabdhaye

tvaṃ sudhīrvatsa sarvārthaṃ yadviṣṇuṃ bhajase svayam /
adhruvaṃ jagadetadvai matvāsīstvamapi dhruvam

kiṃ karomi kva gacchāmi māyā jñānaṃ chinatti me /
suphalotpādakaṃ śāstrī raṃbhāmūlamivolbaṇā

dhanyo daśaratho rājā yo mṛto rāmaśokataḥ /
dhiṅmāṃ putrasya viśleṣāddhārayaṃtī svajīvitam

āgaccha darśaṃna dehi tāta māṃ paritāraya /
vada vedamayīṃ vāṇīṃ pituragre guṇārṇava

nārada uvāca-
evaṃ vilapya tanmātā rājansā patitā bhuvi /
dalanādrāhudattānāṃ lekhā cāṃdramasī yathā

athājagāma viprarṣirvimalo nṛpasattamaḥ /
dṛṣṭvā tāṃ patitāṃ bhūmau kiṃkimityabhyabhāṣata

kasmādiyaṃ kīrṇakeśavyastavastravibhūṣaṇā /
patitā bhuvi kalyāṇaṃ haridattasya vidyate

tasyāvayasyāstāḥ sarvāḥ procustaṃ vimalaṃ nṛpa /
vayasyā ūcuḥ -
adhītya vedāṃste putro dattvā ca gurudakṣiṇām

nārāyaṇaparo bhūtvā prāvrajaddharidattakaḥ /
tasya viśleṣaśokena patiteyaṃ dharātale

nārada uvāca-
ityākarṇya vacastāsāṃ vimalo buddhimattaraḥ /
prābodhayannijāṃ bhāryāmiti vāgamṛtena saḥ

vimala uvāca-
uttiṣṭha jāye śṛṇu vākyamīritaṃ mayā kimarthaṃ patitā viṣīdasi /
dhanyaḥ sutaste ya imaṃ vinaśvaraṃ vijñāya bheje haripādapallavam

dhanyā tvamapyasya jani pradāyinī yasyāḥ sutaste haripādabhāgabhūt /
saṃtārayiṣyatyapi māmasaṃśayaṃ kulaṃ kulotthānapi pūruṣānśubhe

kva viśvamekatacca pataccalaṃ kva sevanaṃ śāśvatalokadaṃ hareḥ /
matveti bhejurbharatādayo nṛpā yathā hariṃ sādhvi tathaiva te sutaḥ

dārā dhanāgāra śarīrabāṃdhavā ete bhavaṃti pratijanmaduḥkhadāḥ /
tāvannayāvaddharipādapallavaṃ bhajeta dhīro'khilakāmavarjitaḥ

nārada uvāca-
evaṃ prabodhitā tena dhīreṇa dharaṇītalāt /
utthāya nijabhartāramabravīddīnayā girā

bhāryovāca/
sarvaṃ jānāmyahaṃ kāṃta yattvayā sādhubhāṣitam /
kuladhuryaṃ na paśyāmi yatastapyāmi vai bhṛśam

putre sati mahattīrthe kiṃ vā keśavasevayā /
gṛha evāvayormṛtyuścetsyāllokadvayaṃ tadā

satputrotpādane yatnaḥ karttavyaḥ khalu mānavaiḥ /
tārayaṃti pitṝnputrā yataḥ saṃsāravāridhaiḥ

sraṣṭāraṃ sarvajaṃtūnāṃ dhātāraṃ putrakāmyayā /
bhaja vāṃchasi cetputraṃ kuladhuryaṃ mahāmate

nārada uvāca-
ityākarṇyavacastasyāḥ pratyāha vimalo dvijaḥ /
brahmakṣetraṃ prayāgaṃ hi yāmyahaṃ putrakāmyayā

ityuktvā calitaḥ so'tha haridvāramagāddvijaḥ /
snātvā tatrāpi vidhivadiṃdraprasthamathāgamat

katibhirvāsarairvīra sāyaṃkāle'khilārthidam /
snātvā bhuktvā niśāyāṃ sa suṣvāpa yamunātaṭe

niśīthe svapatastasya vimalasyāṃtike vidhiḥ /
haṃsamāruhya deveśastīrthaiḥ sarvairanudrutaḥ

āgatyotthāpayāmāsa vimalaṃ putravāṃcchakam /
uvāca ca suraśreṣṭho vacanaṃ madhurākṣaram

brahmovāca-
jāne samītiṃ cittaṃ tvadīye manasi sthitam /
na tatpūrayituṃ kalpo yatastatkāraṇaṃ śṛṇu

ekadā meruśikhare militāḥ sarvadevatāḥ /
tuṣṭuvurmadbhavamukhā mādhavaṃ kāryasiddhaye

stuto smadādivibudhaiḥ kṛpayā bhagavānhariḥ /
prasannobhūttadā viṣṇurvṛṇudhvamiti cābravīt

ityuktāstena te devā yathābhilaṣitaṃ varam /
śrīpateḥ prāpya te jagmuḥ sarve svaṃ svaṃ niketanam

mayoktamiti deveśa dehi me varamuttamam /
prayāgaṃ nāma me kṣetraṃ bhavatvakhilakāmadam

tataḥ śataguṇaṃ bhūyāddivatīyaṃ kṣetrakaṃ mama /
iṃdraprasthagataṃ samyagvṛttaṃ tvatto mayānagha

ityākarṇya vaco mahyaṃ bhagavānāha māṃ tadā /
tathāstviti punarvācamuvāca śrūyatāṃ vacaḥ

śrībhagavānuvāca /
iṃdrasya khāṃḍavāraṇye iṃdraprasthābhidhaṃ śubham /
kṣetraṃ kaliṃdajātīre mattulyāstatra ye mṛtāḥ

viriṃce racitā tatra svakīyā dvārakāpurī /
mayā śataguṇāṃbhodhī tīrasthāyāḥ purā guṇaiḥ

tāmullaṃghya naro yastu tīrthamanyanniṣevyate /
na tīrthaphalamāpnoti sa pumānna mṛṣoditam

sarvatīrthoditaṃ puṇyaṃ śakratīrthe labhennaraḥ /
dvārakā ca purī māyātīrthamanyacca rakṣati

yo nimajjyānyatīrtheṣu kṛtvā ca vividhāṃ kriyām /
atraiṣyati phalaṃ tebhyaḥ phalaṃ prāpsyati sa dhruvam

ityuktvāṃtarddhadhe viṣṇurahamapyagamaṃ svakam /
lokaṃ dvijeṃdra vaikuṃṭhādadhobhāge vyavasthitam

prayāgānmāmakātkṣetrātkāśī śataguṇā smṛtā /
kāśyāḥ śataguṇaṃ tīrthaṃ nigamodbodhakaṃ tathā

tīrthasaptakametattu trayaṃ tulyaphalaṃ smṛtam /
etattrayamanullaṃghya yo gacchati sitāsitam

tasyāhaṃ vāṃchitaṃ vipra dadāmi khalu nānyathā /
kecidāhuḥ saptapurī samapuṇyā maharṣayaḥ

ayodhyādyāḥ śataṃ tābhya iṃdraprasthaṃ pracakṣate /
tvamatrāgatya vipreṃdra sarvakāmaphalaprade

tīrthe śrīdvārakākhye hi kuru snānaṃ sutecchayā /
yāvaṃti sarvatīrthāni brahmāṃḍakalaśodare

tebhyo parimitaṃ puṇyaṃ śatanāmani kīrtite /
sutaṃ te kuladhaureyaṃ tīrthametatpradāsyati

snānācca tava goviṃdaḥ prasannātmā bhaviṣyati /
nārada uvāca-
ityuktvā devadeveśo brahmā tatra tirodhate

vimalo'pi tadā snātvā devādīnapyatarpayat /
ityuvāca sa dharmātmā dvārake kṛṣṇavallabhe

sutaṃ vaṃśakaraṃ dehi mahyaṃbhaktāya te namaḥ /
ityukte tena vipreṇa devavāgabhavattadā

devavāguvāca-
putraste dharmmatatvajño vaṃśakarttā bhaviṣyati /
prasādādasya tīrthasya sarvatīrthaśiromaṇeḥ

yāhi gehaṃ vilaṃbaṃ mā sukṛtaṃ tena majjanam /
nārada uvāca-
ityākarṇya satāṃ vāṇīṃ viśvastaḥ putrajanmani

cacāla jalamādāya dvārakāyāḥ kamaṃḍalau /
mārge tasya sakhā vipro malayācalaketanaḥ

mīlitaścalito gehaṃ kṛtvā tīrthāni sarvataḥ /
tasmai svavṛttamākhyātaṃ brahmasaṃvādakātmakam

yadbhūtaṃ dvārakātīrthe śrutvā so'pi visismaye /
uvāca sa ca dharmātmā sakhe mama vacaḥ śṛṇu

yāvaṃti bhārate kṣetre tīrthāni vihitāni me /
tāvaṃti kartumicchāmi tvaduktaṃ tīrthamuttamam

nītvā māṃ darśaya sakhe tattīrthaṃ sarvakāmadam /
sakhāyaste varā bhūmāvupakurvaṃti ye sakhīn

na tairnanu samo loke pitāmātā'thavā sutaḥ /
nirddhanaṃ puruṣaṃ loke sarve muṃcaṃti bāṃdhavāḥ

na muṃcaṃti sakhāyastu tasya duḥkhena duḥkhitāḥ /
saṃsārārṇavanirmagnānsakhīnuddharate sakhā

upadiśya harerbhaktimārgaṃ janmeṃdhanānalam /
atastvaṃ me sakhā śreṣṭha upakāraṃ vidhehi me

darśayaitadvaraśreṣṭhaṃ tīrthākhyaṃ dvārakāṃ dvija

iti śrīpādme mahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsāhasryāṃ saṃhiṃtāyāmuttarakhaṃḍe kāliṃdīmāhātmye saptādhikadviśatatamo'dhyāyaḥ