Padma Purana · Chapter 6.109

gaṇāvūcatuḥ /
kadācidviṣṇudāso'tha kṛtvā nityavidhiṃ dvijaḥ /
pākakarmākarodyāvadaharatkopyalakṣitaḥ

tamadṛṣṭvāpyasau pākaṃ punarnaivākarottadā /
sāyaṃkālārcanasyāsau vratabhaṃgabhayāddvijaḥ

dvitīye'hni tataḥ pākaṃ kṛtvā yāvatsa viṣṇave /
upahārārpaṇaṃ kartuṃ tāvatkopyaharatpunaḥ

evaṃ saptadinaṃ tasya pākaṃ kopyaharaddvija /
jātaḥ savismayaḥ so'tha manasyeva vyacārayat

aho nityaṃ samabhyetya kaḥ pākaṃ harate mama /
kṣetrasaṃnyāsināṃ sthānamatyājyaṃ sarvathā mayā

punaḥ pākaṃ vidhāyātra bhujyate yadi cenmayā /
sāyaṃkālārcanaṃ caitatparityājyaṃ kathaṃ mayā

kiṃcitpākaṃ vidhāyaitadbhoktavyaṃ tu mayā nahi /
anirvedya harau sarvaṃ vaiṣṇavairnaiva bhujyate

upoṣito'haṃ ca kathaṃ tiṣṭhāmyatra vratasthitaḥ /
adya saṃrakṣaṇaṃ samyakpākasyātra karomyaham

iti pākaṃ vidhāyāsau tatraivālakṣitaḥ sthitaḥ /
tāvaddadarśa cāṃḍālaṃ pākānnaharaṇe sthitam

kṣutkṣāmaṃ dīnavadanamasthicarmāvaśeṣitam /
tamālokya dvijāgryobhūtkṛpayāpannamānasaḥ

vilokyānnaharaṃ viprastiṣṭhatiṣṭhetyabhāṣata /
kathamatti bhavānrūkṣaṃ ghṛtametadgṛhāṇa bhoḥ

itthaṃ bruvaṃtaṃ viprāgryaṃ āyāṃtaṃ ca vilokya saḥ /
vegādadhāvattadbhītyā mūrcchitaśca papāta ha

bhītaṃ taṃ mūrcchitaṃ dṛṣṭvā cāṃḍālaṃ sa dvijottamaḥ /
vegādabhyetya kṛpayā svavastrāṃtairavījayat

athotthitaṃ tamevāsau viṣṇudāso vyalokayat /
sākṣānnārāyaṇaṃ devaṃ śaṃkhacakragadādharam

pītāṃbaraṃ caturbāhuṃ śrīvatsāṃkaṃ kirīṭinam /
atasīpuṣpasaṃkāśaṃ kaustubhoraḥsthalaṃ vibhum

taṃ dṛṣṭvā sātvikairbhāvairāvṛto dvijasattamaḥ /
stotuṃ cāpi namaskartuṃ tadānālaṃ babhūva saḥ

atha śakrādayo devāstatraivābhyāyayustadā /
gaṃdharvāpsarasaścāpi jaguśca nanṛturmudā

vimānaśatasaṃkīrṇaṃ devarṣigaṇasaṃkulam /
gītavāditranirghoṣaṃ sthānaṃ tadabhavattadā

tato viṣṇuḥ samāliṃgya svabhaktaṃ sātvikaṃ tathā /
sāyujyamātmano dattvānayadvaikuṃṭhamaṃdiram

vimānavarasaṃsthānamāsthitaṃ viṣṇusannidhau /
dīkṣitaścolanṛpatirviṣṇudāsaṃ dadarśa ha

vaikuṃṭhabhavanaṃ yāṃtaṃ viṣṇudāsaṃ vilokya saḥ /
svaguruṃ mudgalaṃ vegādāhvayetthaṃ vaco'bravīt

cola uvāca/
yatspardhayā mayā caitadyajñadānādikaṃ kṛtam /
sa viṣṇurūpadhṛgvipro yāti vaikuṃṭhamaṃdiram

dīkṣitena mayā samyaksatre'sminviṣṇave tvayā /
hutamagnau kṛtā viprā dānādyaiḥ pūrṇamānasāḥ

naivādyāpi same devaḥ prasanno jāyate dhruvam /
bhaktyaiva tasya viprasya sākṣātkāraṃ dadau hariḥ

tasmāddānaiśca yajñaiśca naiva viṣṇuḥ prasīdati /
bhaktireva paraṃ tasya nidānaṃ darśane vibhoḥ

gaṇāvūcatuḥ /
ityuktvā bhāgineyaṃ svamabhiṣicya nṛpāsane /
ābālyāddīkṣito yajñe sā putratvamagādyataḥ

tasmādadyāpi taddeśe sadā rājyāṃśabhāginaḥ /
svasreyā eva jāyaṃte tatkṛtācāravartinaḥ

yajñavāṭaṃ tato'bhyetya vahnikuṃḍāgrataḥ sthitaḥ /
triruccairvyājahārāśu viṣṇuṃ saṃbodhayaṃstadā

viṣṇo bhaktiṃ sthirāṃ dehi manovākkāyakarmabhiḥ /
ityuktvā so'patadvahnau sarveṣāmeva paśyatām

mudgalastu tadā krodhācchikhāmutpāṭayatsvakām /
tatastvadyāpi tadgotre mudgalā viśikhābhavan

tāvadāvirabhūdviṣṇuḥ kuṃḍāgnau bhaktavatsalaḥ /
tamāliṃgya vimānāgryaṃ samārohayadacyutaḥ

tamāliṃgyātmasārūpyaṃ dattvā vaikuṃṭhamaṃdiram /
tenaiva saha deveśo jagāma tridaśairvṛtaḥ

nārada uvāca/
yo viṣṇudāsaḥ sa tu puṇyaśīlo yaścolabhūpaḥ sa suśīla nāmā /
etāvubhau tatsamarūpabhājau dvāḥsthau kṛtau tena ramāpriyeṇa

iti śrīpādme mahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsāhasryāṃ saṃhitāyāṃ kārtikamāhātmye śrīkṛṣṇasatyabhāmāsaṃvāde kalahopākhyānaṃnāma navādhikaśatatamo'dhyāyaḥ