Nārāyaṇīya · Chapter 10.87

kucelanāmā bhavataḥ satīrthyatāṃ gataḥ sa sāndīpanimandire dvijaḥ /
tvadekarāgeṇa dhanādiniḥspṛho dināni ninye praśamī gṛhāśramī //

samānaśīlāpi tadāyavallabhā tathaiva no cittahayaṃ sameyusī /
kadācidūce bata vṛttilabdhaye ramāpatiḥ kiṃ na sakhā niṣevyate //

itīrito'yaṃ priyayā kṣudhārtayā jugupsamāno'pi dhane madāvahe /
tadā tvadālokanakautukād yayau vahan paṭānte pṛthukānupāyanam //

gato'yamāścaryamayīṃ bhavatpūrīṃ gṛheṣu śaibyābhavanaṃ sameyivān /
praviśya vaikuṇṭhamivāpa nirvṛtiṃ tavātisambhāvanayā tu kiṃ punaḥ //

prapūjitaṃ taṃ priyayā ca vījitaṃ kare gṛhītvākathayaḥ purā kṛtam /
yadindhanārthaṃ gurudāracoditairapartuvarṣaṃ tadamarṣi kānane //

trapājuṣo'smāt pṛthukaṃ balādatha pragṛhya muṣṭau sakṛdāśite tvayā /
kṛtaṃ kṛtaṃ nanviyateti sambhramād ramā kilopetya karaṃ rurodha te //

bhakteṣu bhaktena sa mānitastvayā purīṃ vasannekaniśāṃ mahāsukham /
batāparedyurdraviṇaṃ vinā yayau vicitrarūpastava khalvanugrahaḥ //

yadi hyayāciṣyamadāsyadacyuto vadāmi bhāryāṃ kimiti vrajannasau /
tvaduktilīlāsmitamagnadhīḥ punaḥ kramādapaśyanmaṇidīpramālayam //

kiṃ mārgavibhraṃśa iti bhraman kṣaṇaṃ gṛhaṃ praviṣṭaḥ sa dadarśa vallabhām /
sakhīparītāṃ maṇihemabhūṣitāṃ bubodha ca tvatkaruṇāṃ mahādbhutām //

sa ratnaśālāsu vasannapi svayaṃ samunnamadbhaktibharo'mṛtaṃ yayau /
tvamevamāpūritabhaktavāñchito marutpurādhīśa! harasva me gadān //