Mahabharata · Chapter 3.300

tasyāṃ rātryāṃ vyatītāyāmudite sūryamaṇḍale /
kṛtapaurvāhṇikāḥ sarve sameyuste tapodhanāḥ //

tadeva sarvaṃ sāvitryā mahābhāgyaṃ maharṣayaḥ /
dyumsenāya nātṛpyankathayantaḥ punaḥ punaḥ //

tataḥ prakṛtayaḥ sarvāḥ sālvebhyo'bhyāgā nṛpam /
ācakhyurnihataṃ caiva svenāmātyena taṃ dviṣam //

taṃ mantriṇā hataṃ procya sasahāyaṃ sabāndhavam /
nyavedayanyathāvṛttaṃ vidrutaṃ ca dviṣadbalam //

aikamatyaṃ ca sarvasya janasya svaṃ nṛpaṃ prati /
sacakṣurvā'pyacakṣurvā sa no rājā bhavatviti //

anena niścayeneha vayaṃ prasthāpitā nṛpa /
prāptānīmāni yānāni caturaṅgaṃ ca te balam //

prayāhi rājanbhadraṃ te ghuṣṭaste nagare jayaḥ /
adhyāssva cirarātrāya pitṛpaitāmahaṃ padam //
mārkaṇḍeya uvāca /

cakṣuṣmantaṃ ca taṃ dṛṣṭvā rājānaṃ vapuṣā'nvitam /
mūrdhnā nipatitāḥ sarvevismayotphullalocanāḥ //

to'bhivādya tānvṛddhāndvijānāśramavāsinaḥ /
taiścābhipūjitaḥ sarvaiḥ prayayau nagaraṃ prati //

śaivyā ca saha sāvitryā svāstīrṇena suvarcasā /
narayuktena yānena prayayau senayā vṛtā //

tato'bhiṣiṣicuḥ prītyā dyumatsenaṃ purohitāḥ /
putraṃ cāsya mahātmānaṃ yauvarājye'bhyaṣecayan //

tataḥ kālena mahatā sāvitryāḥ kīrtivardhanam /
tadvai putraśataṃ jajñe śūrāṇāmanivartinām //

bhrātṛṇāṃ sodarāṇāṃ ca tathaivāsyābhavacchatam /
madrādhipasyāśvapatermālavyāṃ sumahābalam //

evamātmā pitā mātā śvaśrūḥ śvaśura eva ca /
bhartuḥ kulaṃ ca sāvitryā sarvaṃ kṛcchrātsamuddhṛtaṃ //

tathaivaiṣā hi kalyāṇī draupadī śīlasammatā /
tārayiṣyati vaḥ sarvānsāvitrīva kulāṅganā //
vaiśampāyana uvāca /

evaṃ sa pāṇḍavastena anunīto mahātmanā /
viśoko vijvaro rājankāmyake nyavasattadā //

yaścedaṃ śṛṇuyādbhaktyā sāvitryākhyānamuttamam / sa sukhī sarvasiddhārtho na duḥkhaṃ prāpnuyānnaraḥ //