Garga Samhita · Chapter 10.11

aśvamedhakhaṇḍaḥ - ekādaśo'dhyāyaḥ
aśvamedhasya aśvapūjā -
śrīgarga uvāca -
atha rājā sudharmāyāṃ vāsudevena noditaḥ //
saṃsthitānṛtvijo vavre mūrdhnā''namya prasādya ca

parāśaraśca vyāsaśca devalaścyavano'sitaḥ //
śatānando gālavaśca yājñavalkyo bṛhaspatiḥ

agastyo vāmadevaśca maitreyo lomaśaḥ kaviḥ //
ahaṃ kraturjaiminiśca vaiśampāyana eva ca

pailaḥ sumaṃtuḥ kaṇvaśca bhṛgū rāmo'kṛtavraṇaḥ //
madhucchaṃdā vītahotro kavaṣo dhaumya āsuriḥ

jābālirvīrasenaśca pulastyaḥ pulahastathā //
durvāsāśca marīciśca hyekataśca dvitastritaḥ

aṃgirā nāradaścaiva parvataḥ kapilo muniḥ //
jātūkarṇyo hyutathyaśca saṃvartaśca mṛgīsutaḥ

śāṃḍilyaḥ prāḍ‌‍vipākāśca kahoḍaḥ surato manuḥ //
kacaḥ sthūlaśirāścaiva sthūlākṣaḥ pratimardanaḥ

bakadālbhyaśca kauṃḍinyo raibhyo droṇaḥ kṛpastathā //
prakaṭākṣo yavakrīto vasudhanvā ca mitrabhūḥ

apāṃtaratamo datto mārkaṃḍeyo mahānuniḥ //
jamadagniḥ kaśyapaśca bharadvājaśca gautamaḥ

atrirmunirvasiṣṭhaśca viśvāmitraḥ pataṃjaliḥ //
kātyāyaniḥ pāṇiniśca vālmīkyādyāśca ṛtvijaḥ

pūjitā yādaveṃdreṇa prasannāste'bhavannṛpa //
tataḥ sarve ṛtvijaśca nṛpamūcūrnimaṃtritāḥ

munaya ūcuḥ -
ugrasena mahārāja surāsuranamaskṛta //
yajñaṃ kṛṣṇasya kṛpayā kuru so'pi bhaviṣyati

iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā parituṣṭākhileṃdriyaḥ //
sarvānvai kratusaṃbhārānājahārāṃdhakeśvaraḥ

tataḥ kṛṣṭvā yajñabhūmiṃ viprāḥ kanakalāṃgalaiḥ //
piṃḍārake yathānyāyaṃ dīkṣāyāṃ cakrire nṛpam

caturyojanaparyaṃtaṃ vilikhya bahuśo mahīm //
yajñasyārthe nṛpastatra racayāmāsa maṃḍapān

yonimekhalayā yuktaṃ madhyakuṃḍaṃ vidhāya ca //
tasminvai sthāpayāmasa vidhinā jātavedasam

rat‍nānekairviracitāṃ patākābhiryutāṃ sabhām //
mama vākyādvajranābhe racayāmāsa cāhukaḥ

atha dṛṣṭvā sabhāṃ kṛṣṇo nijagau svasutaṃ prati //
śrīkṛṣṇa uvāca -
pradyumna śṛṇu madvākyaṃ tanniśamya kuru tvaram

gatvā śastradharaiḥ śūrairyat‍nena hayamānaya //
śrīgarga uvāca -
iti śrutvā harervākyaṃ pradyumno dhanvināṃ varaḥ

tathetyuktvā hayaṃ netuṃ vājiśālāṃ jagāma ha //
tataḥ kṛṣṇena rakṣārthaṃ svaputrāśca hayasya vai

preṣitā vājiśālāyāṃ bhānusāṃbādayo nṛpa //
sa gatvā vājiśālāyāṃ rukmiṇīnandano balī

svarṇaśṛṃkhalayā baddhāñchyāmakarṇānsahasraśaḥ //
vilokyaikaṃ svahastena yajñayogyaṃ turaṃgamam

prahasanmocayāmāsa baṃdhanānnṛpa līlayā //
sahayo niryayau mukto śālāyāśca śanaiḥ śanai

raktānano pītapuccha: śyāmakarṇo manoharaḥ //
sragbhirmuktāphalānāñca śobhito divyadarśanaḥ

śvetātapatreṇa yuto cāmaraiḥ samalaṃkṛtaḥ //
agrato madhyataścaiva pṛṣṭhataśca hareḥ sutāḥ

sevaṃte harirājaṃ vai surāḥ sarve hariṃ yathā //
tathānyai rakṣamāṇastu maṇḍaleśaisturaṃgamaḥ

prāpto'tha maṃḍapaṃ kurvankhurakṣatatalāṃ mahīm //
nṛpo vīkṣyāgataṃ tatra śyāmakarṇaṃ mudānvitaḥ

preṣayāmāsa māṃ rājankriyākartavyatāṃ prati //
so'haṃ nṛpaṃ ca saṃsthāpya rucimatyā samanvitam

piṃḍārake prayogaṃ vai kārayāmāsa dharmataḥ //
nṛpaścaitre pūrṇimāyāṃ dīkṣito'jinasaṃvṛtaḥ

asipatravrataṃ rājansa cakāra madājñayā //
ahaṃ tu yādavendrasya kulapūrvagururmuniḥ

sarveṣāṃ caiva viprāṇāmācāryo hyabhavaṃ nṛpa //
atha vipra brahmaghoṣaiḥ śrīkṛṣṇasyājñayā sthitāḥ

sarve prapūjayāmāsurheraṃbādīnsurānpṛthak //
tataḥ sarve munigaṇāḥ saṃsthāpya turagaṃ nṛpa //
kāśmīracandanenāpi puṣpasragbhiśca taṃdulaiḥ

nīrājanādibhirdhūpaiḥ sudhākuṇḍalakādibhiḥ //
pūjayitvā hayaṃ bhūpaṃ dānārthe tu hyanodayan

tataḥ śrutvā''hukaḥ śīghraṃ pūrvaṃ mahyaṃ dadau dhanam //
ekalakṣaṃ turaṅgāṇā sahasraṃ hastinā tathā

dvisahasraṃ rathānāṃ ca dhenūnāṃ lakṣameva ca //
śatabhāraṃ suvarṇānāmīdṛśīṃ dakṣiṇāṃ nṛpaḥ

nimaṃtritebhyo viprebhya ugraseno nṛpastataḥ //
yathoktāṃ dakṣiṇāṃ rājanpradadau tāṃ ca tvaṃ śṛṇu

ghoṭakānāṃ sahasraṃ ca dvipānāṃ śatamevaca //
rathānāṃ dviśataṃ caiva sahasraṃ ca gavāṃ tathā

viṃśad‌bhāraṃ ca hemānāmīdṛśīṃ dakṣiṇāṃ punaḥ //
athāgatebhyo viprebhyo natvā rājā vidhānataḥ

gajamekaṃ rathaṃ gāṃ ca svarṇabhāraṃ ca ghoṭakam //
ekaikasmai ca viprāya dakṣiṇāṃ pradadau nṛpaḥ

evaṃ kṛtvā tu dānaṃ vai lalāṭe turagasya ca //
kamanīyaṃ kuṃkumādyaiḥ svarṇapatraṃ babaṃdha ha

tatrāhamugrasenasya pratāpaṃ vīryamūrjitam //
tato'likhaṃ sabhāyāṃ vai yādavānāṃ ca paśyatām

candravaṃśe yadukule ugraseno virājate //
indrādayaḥ suragaṇā yasyādeśānuvartinaḥ

sahāyo yasya bhagavāñśrīkṛṣṇo bhaktapālakaḥ //
asti vai dvārakāpuryāṃ tad‌bhaktyā nivasanhariḥ

tadvākyāddhayamedhaṃ sa ugraseno nṛpeśvaraḥ //
cakravartī haṭhādyajñaṃ svayaśo'rthe karoti hi

mocitastena turago hayānāṃ pravaraḥ śubhaḥ //
tad‌rakṣakaḥ kṛṣṇapautro'niruddho vṛkadaityahā

gajāśvarathavīrāṇāṃ senāsaṃghasamanvitaḥ //
rājāno ye kariṣyaṃti rājyaṃ kau śūramāninaḥ

te gṛhṇaṃtu yajñahayaṃ svabalātpatraśobhitam //
taṃ mocayati dharmātmā gṛhītaṃ ca hayaṃ nṛpaiḥ

svabāhubalavīryeṇāniruddho līlayā haṭhāt //
tasyānyathā ca padayoḥ patitva yāṃtu dhanvinaḥ

iti patre ca likhite daghmuḥ śaṃkhānyadūttamāḥ //
kāṃsyatālamṛdaṃgādyā nedurbheryaśca gomukhāḥ

maṃgalāni caritrāṇi śrīkṛṣṇabaladevayoḥ //
gaṃdharvāstatra gāyaṃti nanṛturapsaraso mudā

athāniruddhaṃ turagasya pālane
bhūtvā prasannaḥ kila kārṣṇinandanam //
samādideśācyutameva saṃsthitaṃ
yadūttamānāmadhipasya paśyataḥ

iti śrīgargasaṃhitāyāṃ hayamedhacaritre
sumerau hayapūjanaṃ nāmaikādaśo'dhyāyaḥ

hariḥ ॐ tatsat śrīkṛṣṇārpaṇamastu //
vargaḥgarga saṃhitā