Brahmavaivarta Purana · Chapter 4.122

atha dvāviṃśatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ
nārada uvāca
sarvāsāṃ ramaṇīnāṃ ca kṛṣṇena paramātmanā /
samudvāhaśca kathitastvayā bhagavatā mudā

syamantakasya ca maṇerupākhyānamabhīpsitam /
tanna śrutaṃ mahābhāga tanmāṃ vyākhyātumarhasi

nārāyaṇa uvāca
bhādraśuklacaturthyāṃ ca tārakāṃ hṛtvāñchaśī /
tāṃ tatyāja sa kṛṣṇāyāṃ gurustāṃ ca gṛhītavān

guruṇā bhartsitā tārā magarbhā lajjitā satī /
śaśāpa lajjayā kopāccandraṃ kāmāturaṃ purā

tārovāca
bhava śāpakalaṃkī tvaṃ yastvāṃ paśyati dehabhṛt /
pāpaṃ dṛṣṭvā sa pāpī ca kalaṃkī ca bhaviṣyati

iti śrutvā sa candraśca nārāyaṇasarovare /
nārāyaṇatapastaptvā mumoca kṛtapātakāt

tapaḥkliṣṭaṃ ca taṃ dṛṣṭvā bhagavānpuruṣottamaḥ /
tamuvāca mahābhītaṃ kṛpayā ca kṛpānidhiḥ

śrībhagavānuvāca
mukto bhava kalaṃkī tvaṃ sarvakālaṃ kalānidhe /
śāpasthānaṃ tārakāyā bhādre māsi sitāsite

caturthyāmuditaṃ candraṃ yastu paśyati kāmataḥ /
taṃ yāti tatkalaṅkaśca sa kalaṃkī bhaviṣyati

hariṇā dīyate tāle bhādre māsi sitāsite /
caturthyāmuditaścandro nekṣitavyaḥ kadācana

svayaṃ dṛṣṭvā svavākyaṃ ca pālanaṃ kartumarhati /
bhādre candraṃ caturthyāṃ tu sa kalaṃkī babhūva ha

kalaṃkī yena rūpeṇa tadvakṣyāmi niśāmaya /
sa mumoca kalaṃkācca lokaśikṣārthamīśvaraḥ

satrājitaḥ sūryabhaktastapastabtvā ca puṣkare /
syamantakaṃ maṇiśreṣṭhaṃ saṃprāpa bhāskarādapi

aṣṭau bhārānsuvarṇānāṃ prasūte nityameva ca /
viṣgormaṇāvadhiṣṭhānaṃ mahāpūte ca puṇyade

satrājitaḥ satyabhāmāṃ dattvā kṛṣṇāya bhaktitaḥ /
yautukārthe maṇiṃ dātumudyato mahate mahān

taṃ niṣidhya prasenaśca durmatiḥ kālapīḍitaḥ /
maṇiṃ gṛhītvā prayayau puṇyāṃ vārāṇasīṃ purīm

nihatya taṃ pathi balātsiṃhaḥ sabala eva ca /
maṇiṃ jagrāha ruciraṃ sūtrabaddhaṃ gale dadhau

kaliṅgarājaputraśca brahmaśāpātsudāruṇāt /
vipreṇāmyuditastena paśuyoniṃ jagām saḥ

nihatya siṃhaṃ gahane bhallūko jāmbavānbalī /
maṇiṃ gṛhītvā prayayau svapuraṃ ratnanirmitam

ūcuḥ sarve dvārakāyāṃ maṇiṃ jagāha mādhavaḥ /
tasya buddhiṃ na jānīmaḥ kenopāyena veti ca

iti śrutvā tu bhagavānkalaṃkakṛntanāya ca /
prayayau kānanaṃ ghoraṃ cauracihnena vartmanā

mṛtaṃ prasenaṃ dṛṣṭvā ca duḥkhī sihaṃ dadarśa saḥ /
maṇiśūnyaṃ ca taṃ dṛṣṭvā viṣasāda ca mādhavaḥ

sarvaṃjñātvā ca sarvajño bhallūkabhavanaṃ yayau /
rudantaṃ bālakaṃ tatra dhātrīkroḍe dadarśa saḥ

bālakaṃ bodhayāmāsa sā dhātrī karuṇānvitā /
maṇiṃ gṛhāṇa bāleti tava hyeṣa syamantakaḥ

siṃhaḥ prasenamavadhītsiṃho jāmbavatā hataḥ /
sukumāraka mā rodīstava hyeṣa syamantakaḥ

iti dhātryuktasuślokaṃ yaśca smṛtvā jalaṃ pibet /
daivadṛṣṭanaṣṭacandradroṣādeva pramṛcyate

kāmato yadi paśyanti dāmbhikā vedanindakāḥ /
kalaṅkino bhavantyevamityāha kamalodbhavaḥ

kṛṣṇo dhātrīvacaḥ śrutvā maṇiṃ jagrāha bālakāt /
dhātrī gatvā ca bhallūkaṃ kathayāmāsa kopataḥ

jāmbavāṃśca samāgatya tuṣṭāva praṇipatya saḥ /
kanyāṃ jāmbavatīṃ tasmai yautukārthaṃ maṇiṃ dadau

dvārakāṃ maṇimānīya darśayāmāsa yādavān /
prabhuśca sarvataḥ śuddho niṣkalaṅko babhūva saḥ

etatte kathitaṃ vatsa maṇerākhyānamuttamam /
adhyāyaśravaṇādeva niṣkalaṃko bhavennaraḥ

yacchru taṃ dharmavaktreṇa taduktaṃ ca yathāgamam /
sudurlabhamupākhyānaṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi

iti śrībrahmao mahāo śrīkṛṣṇajanmakhao uttao nāradānāo syamantakamaṇiḥ
haraṇaṃ nāma dvāviṃśatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ