Atharva Veda · Chapter 8.9

kutastau jātau katamaḥ so ardhaḥ kasmāllokātkatamasyāḥ pṛthivyāḥ /
vatsau virājaḥ salilādudaitāṃ tau tvā pṛchāmi katareṇa dugdhā

yo akrandayatsalilaṃ mahitvā yoniṃ kṛtvā tribhujaṃ śayānaḥ /
vatsaḥ kāmadugho virājaḥ sa guhā cakre tanvaḥ parācaiḥ

yāni trīṇi bṛhanti yeṣāṃ caturthaṃ viyunakti vācam /
brahmainadvidyāttapasā vipaścidyasminn ekaṃ yujyate yasminn ekam

bṛhataḥ pari sāmāni ṣaṣṭhātpañcādhi nirmitā /
bṛhadbṛhatyā nirmitaṃ kuto'dhi bṛhatī mitā

bṛhatī pari mātrāyā māturmātrādhi nirmitā /
māyā ha jajñe māyāyā māyāyā mātalī pari

vaiśvānarasya pratimopari dyauryāvadrodasī vibabādhe agniḥ /
tataḥ ṣaṣṭhādāmuto yanti stomā udito yantyabhi ṣaṣṭhamahnaḥ

ṣaṭ tvā pṛcchāma ṛṣayaḥ kaśyapeme tvaṃ hi yuktaṃ yuyukṣe yogyaṃ ca /
virājamāhurbrahmaṇaḥ pitaraṃ tāṃ no vi dhehi yatidhā sakhibhyaḥ

yāṃ pracyutāmanu yajñāḥ pracyavanta upatiṣṭhanta upatiṣṭhamānām /
yasyā vrate prasave yakṣamejati sā virāḍṛṣayaḥ parame vyoman

aprāṇaiti prāṇena prāṇatīnāṃ virāṭsvarājamabhyeti paścāt/
viśvaṃ mṛśantīmabhirūpāṃ virājaṃ paśyanti tve na tve paśyantyenām

ko virājo mithunatvaṃ pra veda ka ṛtūn ka u kalpamasyāḥ /
kramān ko asyāḥ katidhā vidugdhān ko asyā dhāma katidhā vyuṣṭīḥ

iyameva sā yā prathamā vyaucchadāsvitarāsu carati praviṣṭā /
mahānto asyāṃ mahimāno antarvadhūrjigāya navagajjanitrī

chandaḥpakṣe uṣasā pepiśāne samānaṃ yonimanu saṃ carete /
sūryapatnī saṃ carataḥ prajānatī ketumatī ajare bhūriretasā

ṛtasya panthāmanu tisra āgustrayo gharmā anu reta āguḥ /
prajāmekā jinvatyūrjamekā rāṣṭramekā rakṣati devayūnām

agnīṣomāvadadhuryā turīyāsīdyajñasya pakṣāvṛṣayaḥ kalpayantaḥ /
gāyatrīṃ triṣṭubhaṃ jagatīmanuṣṭubhaṃ bṛhadarkīṃ yajamānāya svarābharantīm

pañca vyuṣṭīranu pañca dohā gāṃ pañcanāmnīmṛtavo'nu pañca /
pañca diśaḥ pañcadaśena kḷptāstā ekamūrdhnīrabhi lokamekam

ṣaḍjātā bhūtā prathamajā ṛtasya ṣaḍu sāmāni ṣaḍahaṃ vahanti /
ṣaḍyogaṃ sīramanu sāmasāma ṣaḍāāhurdyāvāpṛthivīḥ ṣaḍurvīḥ

ṣaḍāhuḥ śītān ṣaḍu māsa uṣṇān ṛtuṃ no brūta yatamo'tiriktaḥ /
sapta suparṇāḥ kavayo ni ṣeduḥ sapta chandāṃsyanu sapta dīkṣāḥ

sapta homāḥ samidho ha sapta madhūni sapta ṛtavo ha sapta /
saptājyāni pari bhūtamāyan tāḥ saptagṛdhrā iti śuśrumā vayam

sapta chandāṃsi caturuttarāṇyanyo anyasminn adhyārpitāni /
kathaṃ stomāḥ prati tiṣṭhanti teṣu tāni stomeṣu kathamārpitāni

kathaṃ gāyatrī trivṛtaṃ vyāpa kathaṃ triṣṭuppañcadaśena kalpate /
trayastriṃśena jagatī kathamanuṣṭupkathamekaviṃśaḥ

aṣṭa jātā bhūtā prathamajā ṛtasyāṣṭendrartvijo daivyā ye /
aṣṭayoniraditiraṣṭaputrāṣṭamīṃ rātrimabhi havyameti

itthaṃ śreyo manyamānedamāgamaṃ yuṣmākaṃ sakhye ahamasmi śevā /
samānajanmā kraturasti vaḥ śivaḥ sa vaḥ sarvāḥ saṃ carati prajānan

aṣṭendrasya ṣaḍyamasya ṛṣīṇāṃ sapta saptadhā /
apo manuṣyān oṣadhīstāmu pañcānu secire

kevalīndrāya duduhe hi gṛṣṭirvaśaṃ pīyūṣaṃ prathamaṃ duhānā /
athātarpayaccaturaścaturdhā devān manuṣyānasurān uta ṛṣīn

ko nu gauḥ ka ekaṛṣiḥ kimu dhāma kā āśiṣaḥ /
yakṣaṃ pṛthivyāmekavṛdekartuḥ katamo nu saḥ

eko gaureka ekaṛṣirekaṃ dhāmaikadhāśiṣaḥ /
yakṣaṃ pṛthivyāmekavṛdekarturnāti ricyate