Atharva Veda · Chapter 4.21

ā gāvo agmann uta bhadramakrantsīdantu goṣṭhe raṇayantvasme /
prajāvatīḥ pururūpā iha syurindrāya pūrvīruṣaso duhānāḥ

indro yajvane gṛṇate ca śikṣata upeddadāti na svaṃ muṣāyati /
bhūyobhūyo rayimidasya vardhayann abhinne khilye ni dadhāti devayum

na tā naśanti na dabhāti taskaro nāsāmāmitro vyathirā dadharṣati /
devāṃśca yābhiryajate dadāti ca jyogittābhiḥ sacate gopatiḥ saha

na tā arvā reṇukakāṭo'śnute na saṃskṛtatramupa yanti tā abhi /
urugāyamabhayaṃ tasya tā anu gāvo martasya vi caranti yajvanaḥ

gāvo bhago gāva indro ma icchādgāvaḥ somasya prathamasya bhakṣaḥ /
imā yā gāvaḥ sa janāsa indra icchāmi hṛdā manasā cidindram

yūyaṃ gāvo medayatha kṛśaṃ cidaśrīraṃ citkṛṇuthā supratīkam /
bhadraṃ gṛhaṃ kṛṇutha bhadravāco bṛhadvo vaya ucyate sabhāsu

prajāvatīḥ sūyavase ruśantīḥ śuddhā apaḥ suprapāṇe pibantīḥ /
mā va stena īśata māghaśaṃsaḥ pari vo rudrasya hetirvṛṇaktu