Atharva Veda · Chapter 4.16

bṛhann eṣāmadhiṣṭhātā antikādiva paśyati /
ya stāyan manyate carantsarvaṃ devā idaṃ viduḥ

yastiṣṭhati carati yaśca vañcati yo nilāyaṃ carati yaḥ prataṅkam /
dvau saṃniṣadya yan mantrayete rājā tadveda varuṇastṛtīyaḥ

uteyaṃ bhūmirvaruṇasya rājña utāsau dyaurbṛhatī dūreantā /
uto samudrau varuṇasya kukṣī utāsminn alpa udake nilīnaḥ

uta yo dyāmatisarpātparastān na sa mucyātai varuṇasya rājñaḥ /
diva spaśaḥ pra carantīdamasya sahasrākṣā ati paśyanti bhūmim

sarvaṃ tadrājā varuṇo vi caṣṭe yadantarā rodasī yatparastāt/
saṃkhyātā asya nimiṣo janānāmakṣān iva śvaghnī ni minoti tāni

ye te pāśā varuṇa saptasapta tredhā tiṣṭhanti viṣitā ruṣantaḥ /
chinantu sarve anṛtaṃ vadantaṃ yaḥ satyavādyati taṃ sṛjantu

śatena pāśairabhi dhehi varuṇainaṃ mā te mocyanṛtavāṅnṛcakṣaḥ /
āstāṃ jālma udaraṃ śraṃśayitvā kośa ivābandhaḥ parikṛtyamānaḥ

yaḥ samābhyo varuṇo yo vyābhyo yaḥ saṃdeśyo varuṇo yo videśyo /
yo daivo varuṇo yaśca mānuṣaḥ

taistvā sarvairabhi ṣyāmi pāśairasāvāmuṣyāyaṇāmuṣyāḥ putra /
tān u te sarvān anusaṃdiśāmi