અથર્વવેદ · અધ્યાય 4.16

બૃહન્ન્ એષામધિષ્ઠાતા અન્તિકાદિવ પશ્યતિ ।
ય સ્તાયન્ મન્યતે ચરન્ત્સર્વં દેવા ઇદં વિદુઃ

યસ્તિષ્ઠતિ ચરતિ યશ્ચ વઞ્ચતિ યો નિલાયં ચરતિ યઃ પ્રતઙ્કમ્ ।
દ્વૌ સંનિષદ્ય યન્ મન્ત્રયેતે રાજા તદ્વેદ વરુણસ્તૃતીયઃ

ઉતેયં ભૂમિર્વરુણસ્ય રાજ્ઞ ઉતાસૌ દ્યૌર્બૃહતી દૂરેઅન્તા ।
ઉતો સમુદ્રૌ વરુણસ્ય કુક્ષી ઉતાસ્મિન્ન્ અલ્પ ઉદકે નિલીનઃ

ઉત યો દ્યામતિસર્પાત્પરસ્તાન્ ન સ મુચ્યાતૈ વરુણસ્ય રાજ્ઞઃ ।
દિવ સ્પશઃ પ્ર ચરન્તીદમસ્ય સહસ્રાક્ષા અતિ પશ્યન્તિ ભૂમિમ્

સર્વં તદ્રાજા વરુણો વિ ચષ્ટે યદન્તરા રોદસી યત્પરસ્તાત્।
સંખ્યાતા અસ્ય નિમિષો જનાનામક્ષાન્ ઇવ શ્વઘ્ની નિ મિનોતિ તાનિ

યે તે પાશા વરુણ સપ્તસપ્ત ત્રેધા તિષ્ઠન્તિ વિષિતા રુષન્તઃ ।
છિનન્તુ સર્વે અનૃતં વદન્તં યઃ સત્યવાદ્યતિ તં સૃજન્તુ

શતેન પાશૈરભિ ધેહિ વરુણૈનં મા તે મોચ્યનૃતવાઙ્નૃચક્ષઃ ।
આસ્તાં જાલ્મ ઉદરં શ્રંશયિત્વા કોશ ઇવાબન્ધઃ પરિકૃત્યમાનઃ

યઃ સમાભ્યો વરુણો યો વ્યાભ્યો યઃ સંદેશ્યો વરુણો યો વિદેશ્યો ।
યો દૈવો વરુણો યશ્ચ માનુષઃ

તૈસ્ત્વા સર્વૈરભિ ષ્યામિ પાશૈરસાવામુષ્યાયણામુષ્યાઃ પુત્ર ।
તાન્ ઉ તે સર્વાન્ અનુસંદિશામિ