Atharva Veda · Chapter 12.2
naḍamā roha na te atra loka idaṃ sīsaṃ bhāgadheyaṃ ta ehi /
yo goṣu yakṣmaḥ puruṣeṣu yakṣmastena tvaṃ sākamadharāṅparehi
aghaśaṃsaduḥśaṃsābhyāṃ kareṇānukareṇa ca /
yakṣmaṃ ca sarvaṃ teneto mṛtyuṃ ca nirajāmasi
nirito mṛtyuṃ nirṛtiṃ nirarātimajāmasi /
yo no dveṣṭi tamaddhyagne akravyādyamu dviṣmastamu te pra suvāmasi
yadyagniḥ kravyādyadi vā vyāghra imaṃ goṣṭhaṃ praviveśānyokāḥ /
taṃ māṣājyaṃ kṛtvā pra hiṇomi dūraṃ sa gacchatvapsuṣado'pyagnīn
yattvā kruddhāḥ pracakrurmanyunā puruṣe mṛte /
sukalpamagne tattvayā punastvoddīpayāmasi
punastvādityā rudrā vasavaḥ punarbrahmā vasunītiragne /
punastvā brahmaṇaspatirādhāddīrghāyutvāya śataśāradāya
yo agniḥ kravyātpraviveśa no gṛhamimaṃ paśyann itaraṃ jātavedasam /
taṃ harāmi pitṛyajñāya dūraṃ sa gharmamindhāṃ parame sadhasthe
kravyādamagniṃ pra hiṇomi dūraṃ yamarājño gacchatu ripravāhaḥ /
ihāyamitaro jātavedā devo devebhyo havyaṃ vahatu prajānan
kravyādamagnimiṣito harāmi janān dṛṃhantaṃ vajreṇa mṛtyum /
ni taṃ śāsmi gārhapatyena vidvān pitṝṇāṃ loke'pi bhāgo astu
kravyādamagniṃ śaśamānamukthyaṃ pra hiṇomi pathibhiḥ pitṛyāṇaiḥ /
mā devayānaiḥ punarā gā atraivaidhi pitṛṣu jāgṛhi tvam
samindhate saṃkasukaṃ svastaye śuddhā bhavantaḥ śucayaḥ pāvakāḥ /
jahāti ripramatyena eti samiddho agniḥ supunā punāti
devo agniḥ saṃkasuko divaspṛṣṭhānyāruhat/
mucyamāno nireṇaso'mogasmāmaśastyāḥ
asmin vayaṃ saṃkasuke agnau riprāṇi mṛjmahe /
abhūma yajñiyāḥ śuddhāḥ pra ṇa āyūṃṣi tāriṣat
saṃkasuko vikasuko nirṛtho yaśca nisvaraḥ /
te te yakṣmaṃ savedaso dūrāddūramanīnaśan
yo no aśveṣu vīreṣu yo no goṣvajāviṣu /
kravyādaṃ nirṇudāmasi yo agnirjanayopanaḥ
anyebhyastvā puruṣebhyo gobhyo aśvebhyastvā /
niḥ kravyādaṃ nudāmasi yo agnirjīvitayopanaḥ
yasmin devā amṛjata yasmin manuṣyā uta /
tasmin ghṛtastāvo mṛṣṭvā tvamagne divaṃ ruha
samiddho agna āhuta sa no mābhyapakramīḥ /
atraiva dīdihi dyavi jyokca sūryaṃ dṛśe
sīse mṛḍḍhvaṃ naḍe mṛḍḍhvamagnau saṃkasuke ca yat/
atho avyāṃ rāmāyāṃ śīrṣaktimupabarhaṇe
sīse malaṃ sādayitvā śīrṣaktimupabarhaṇe /
avyāmasiknyāṃ mṛṣṭvā śuddhā bhavata yajñiyāḥ
paraṃ mṛtyo anu parehi panthāṃ yasta eṣa itaro devayānāt/
cakṣuṣmate śṛṇvate te bravīmīheme vīrā bahavo bhavantu
ime jīvā vi mṛtairāvavṛtrann abhūdbhadrā devahūtirno adya /
prāñco agāma nṛtaye hasāya suvīrāso vidathamā vadema
imaṃ jīvebhyaḥ paridhiṃ dadhāmi maiṣāṃ nu gādaparo arthametam /
śataṃ jīvantaḥ śaradaḥ purūcīstiro mṛtyuṃ dadhatāṃ parvatena
ā rohatāyurjarasaṃ vṛṇānā anupūrvaṃ yatamānā yati stha /
tān vastvaṣṭā sujanimā sajoṣāḥ sarvamāyurnayatu jīvanāya
yathāhānyanupūrvaṃ bhavanti yatha rtava ṛtubhiryanti sākam /
yathā na pūrvamaparo jahātyevā dhātarāyūṃṣi kalpayaiṣām
aśmanvatī rīyate saṃ rabhadhvaṃ vīrayadhvaṃ pra taratā sakhāyaḥ /
atrā jahīta ye asan durevā anamīvān uttaremābhi vājān
uttiṣṭhatā pra taratā sakhāyo'śmanvatī nadī syandata iyam /
atrā jahīta ye asann aśivāḥ śivāntsyonān uttaremābhi vājān
vaiśvadevīṃ varcasā ā rabhadhvaṃ śuddhā bhavantaḥ śucayaḥ pāvakāḥ /
atikrāmanto duritā padāni śataṃ himāḥ sarvavīrā madema
udīcīnaiḥ pathibhirvāyumadbhiratikrāmanto'varān parebhiḥ /
triḥ sapta kṛtva ṛṣayaḥ paretā mṛtyuṃ pratyauhan padayopanena
mṛtyoḥ padaṃ yopayanta eta drāghīya āyuḥ prataraṃ dadhānāḥ /
āsīnā mṛtyuṃ nudatā sadhasthe'tha jīvāso vidathamā vadema
imā nārīravidhavāḥ supatnīrāñjanena sarpiṣā saṃ spṛśantām /
anaśravo anamīvāḥ suratnā ā rohantu janayo yonimagre
vyākaromi haviṣāhametau tau brahmaṇā vyahaṃ kalpayāmi /
svadhāṃ pitṛbhyo ajarāṃ kṛṇomi dīrgheṇāyuṣā samimāntsṛjāmi
yo no agniḥ pitaro hṛtsvantarāviveśāmṛto martyeṣu /
mayyahaṃ taṃ pari gṛhṇāmi devaṃ mā so asmān dvikṣata mā vayaṃ tam
apāvṛtya gārhapatyātkravyādā preta dakṣiṇā /
priyaṃ pitṛbhya ātmane brahmabhyaḥ kṛṇutā priyam
dvibhāgadhanamādāya pra kṣiṇātyavartyā /
agniḥ putrasya jyeṣṭhasya yaḥ kravyādanirāhitaḥ
yatkṛṣate yadvanute yacca vasnena vindate /
sarvaṃ martyasya tan nāsti kravyāccedanirāhitaḥ
ayajñiyo hatavarcā bhavati nainena havirattave /
chinatti kṛṣyā gordhanādyaṃ kravyādanuvartate
muhurgṛdhyaiḥ pra vadatyārtiṃ martyo nītya /
kravyādyān agnirantikādanuvidvān vitāvati
grāhyā gṛhāḥ saṃ sṛjyante striyā yan mriyate patiḥ /
brahmaiva vidvān eṣyo yaḥ kravyādaṃ nirādadhat
yadripraṃ śamalaṃ cakṛma yacca duṣkṛtam /
āpo mā tasmācchumbhantvagneḥ saṃkasukācca yat
tā adharādudīcīrāvavṛtran prajānaitīḥ pathibhirdevayānaiḥ /
parvatasya vṛṣabhasyādhi pṛṣṭhe navāścaranti saritaḥ purāṇīḥ
agne akravyān niḥ kravyādaṃ nudā devayajanaṃ vaha
imaṃ kravyādā viveśāyaṃ kravyādamanvagāt/
vyāghrau kṛtvā nānānaṃ taṃ harāmi śivāparam
antardhirdevānāṃ paridhirmanuṣyāṇāmagnirgārhapatya ubhayān antarā śritaḥ
jīvānāmāyuḥ pra tira tvamagne pitṝṇāṃ lokamapi gacchantu ye mṛtāḥ /
sugārhapatyo vitapann arātimuṣāmuṣāṃ śreyasīṃ dhehyasmai
sarvān agne sahamānaḥ sapatnān aiṣāmūrjaṃ rayimasmāsu dhehi
imamindraṃ vahniṃ paprimanvārabhadhvaṃ sa vo nirvakṣadduritādavadyāt/
tenāpa hata śarumāpatantaṃ tena rudrasya pari pātāstām
anaḍvāhaṃ plavamanvārabhadhvaṃ sa vo nirvakṣadduritādavadyāt/
ā rohata saviturnāvametāṃ ṣaḍbhirurvībhiramatiṃ tarema
ahorātre anveṣi bibhratkṣemyastiṣṭhan prataraṇaḥ suvīraḥ /
anāturāntsumanasastalpa bibhrajjyogeva naḥ puruṣagandhiredhi
te devebhya ā vṛścante pāpaṃ jīvanti sarvadā /
kravyādyān agnirantikādaśva ivānuvapate naḍam
ye'śraddhā dhanakāmyā kravyādā samāsate /
te vā anyeṣāṃ kumbhīṃ paryādadhati sarvadā
preva pipatiṣati manasā muhurā vartate punaḥ /
kravyādyān agnirantikādanuvidvān vitāvati
aviḥ kṛṣṇā bhāgadheyaṃ paśūnāṃ sīsaṃ kravyādapi candraṃ ta āhuḥ /
māṣāḥ piṣṭā bhāgadheyaṃ te havyamaraṇyānyā gahvaraṃ sacasva
iṣīkāṃ jaratīmiṣṭvā tilpiñjaṃ daṇḍanaṃ naḍam /
tamindra idhmaṃ kṛtvā yamasyāgniṃ nirādadhau
pratyañcamarkaṃ pratyarpayitvā pravidvān panthāṃ vi hyāviveśa /
parāmīṣāmasūn dideśa dīrgheṇāyuṣā samimāntsṛjāmi
Original text: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0