वृत्तमालास्तुति · श्लोक 1-20

वृत्तं समम् अर्धसमं विषमं चेत्य् आमनन्ति वागीशः
त्रिविधं परार्थविधये समासतो व्यासतो ऽनन्तम् ॥

प्रतिनियताकृतिरूढं वरमुनिभिर् यत्र नाम संगीतम्
छन्दः पदं च परमं स्फुरति यथाविविधविन्यासैः ॥

प्रतिरूपदर्शनाद् अपि शक्याः सकलक्रमेण गुरुलघवः
विगणयितुं धीमद्भिः किम् अपरम् अत्रानुयोगेन ॥

प्रभवतु विभ्रमहतये विचिन्त्यमानं तद् आदराद् भवताम्
सुकृतिमुखाभिजनानां वाचां निजम् एकम् आभरणम् ॥

धी गी[ः]-
श्री- णाम् ॥

निजै कभूः
विभा ति या ॥

तद्गुणा शंसिभिः
सेव्यते चानिशम् ॥

समाश्रय स्खलन्मलैः
सुरासुरा दिषूद्गतैः ॥

नैकभवीया भ्यासविवृद्धम्
बोधविशेषं साधु दधानैः ॥

गीता गायत्री व च्छन्दःस्व् आद्या सद्भिः
वृत्तं भावि श्रेयो यस्यां सद् वा वैश्वम् ॥

नीलोत्पलपाणेर् लीलानिलयस्य
शास्तुर् जयतीयं मूर्तिस् तनुमध्या ॥

प्रसीद भगवन् विलोकय मनाक्
जडं जनम् इमं त्वदेक शरणम् ॥

जाज्वलीति शासनं त्वां समेत्य सौगतम्
सूर्यधाम दुःसहं सातिरेकम् उष्णि हि ॥

दधत्य् अपि निकामं कुमारललितानि
तनुस् तव जिनानां कुमार ललितै व ॥

जायते जनराशेर् याम् अनुस्मरतो ऽपि
निर्धुताधरभावम् ऊर्ध्वगामि च रूपम् ॥

यद्गुणस्तुतिविस्तराद् अस्तसङ्गम् अनुष्टुभि
धीरम् एकम् उदीरयन्त्य् उत्तमं पदम् उद्गताः ॥

घोरमोहतामसाव रुद्धबुद्धिलोचनस्य
रत्नयष्टिदीपिकेव या समान्य् अभूज् जनस्य ॥

जगत्त्रयातिशायिनीं मुनीन्द्रसंपदं प्रति
स्फुरन्त्य् अशेषनायक प्रमाणिका पि सैव नः ॥

तीव्रक्लेशप्लोषध्वंस प्रौढे वंशे संबुद्धानाम्
धत्ते भूषां भातीयं ते ऽम्भोदे यद्वद् विद्युन्माला ॥

केतनदण्डं दधतो ऽध्यापयितुं नीतिम् इव
सद्गुरुलीला भवतो भाति जगन् माणवकम् ॥