विष्णु पुराण · अध्याय 4.21

इति श्रीविष्णुमहापुराणे चतुर्थांशे विंशो ऽध्यायः (20 )
श्रीपराशर उवाच
अतः परं भविष्यानहं भूपालान्कीर्तयिष्यामि

यो ऽयं सांप्रतमवनीपतिः परीक्षित्तस्यापि जनमेजयश्रुतसेनोग्रसेनभीमसेनाश्चत्वारः पुत्रा भविष्यन्ति

जनमेजयस्यापि शतानीको भविष्यति

यो ऽसौ याज्ञवल्क्याद्वेदमधीत्य कृपादस्त्राम्यवाप्य विषमविषयविरक्तचित्तवृत्तिश् च शौनकोपदेशादात्मज्ञानप्रवीणः परं निर्वाणमवाप्स्यति

शतानीकादश्वमेधदत्तो भविता

तस्मादप्यचधिसीमकृष्णः

अधिसीमकृष्णान्निचक्नुः

यो गङ्गयापहृते हस्तिनपुरे कौशांब्यां निवत्स्यति

तस्या प्युष्मः पुत्रो भविता

उष्णाद्विचित्ररथः

ततः शुचिरथः

तस्माद्वृष्णिमांस्ततःसुषेणस्तस्यापि सुनीथःसुनीथान्नृपचक्षुस्तस्मादपि सुखिबलस्तस्य च पारिप्लवस्ततश् च सुनयस्तस्यापि मेधावी

मेधाविनो रिपुञ्जयस्ततोर्वस्तस्माच्च तिग्मस्तस्माद्बृहद्रथः बृहद्रथाद्वसुदासः

ततो ऽपरः शतनीकः

तस्माच्चोदयन उदयनाद्विहीनरस्ततश्चदण्डपाणिस्ततो निमित्तः

तस्माच्च क्षेमकः

अत्रायं श्लोकः

ब्रह्मक्षत्रस्य यो यो निर्वंशो देवर्षिसत्कृतः ।
क्षेमकं प्राप्य राजानं संस्थानं प्राप्यते कलौ