भाषा

ENहिગુ
ग्रंथ पाठ

वराह पुराण · अध्याय 149

149.1

अथ द्वारकामाहात्म्यम् ॥
सूत उवाच ॥
श्रीस्तुतस्वामिमाहात्म्यं श्रुत्वा धर्मपरायणा ॥
परितुष्टमना देवी वाक्यमेतदुवाच ह

149.2

धरण्युवाच॥
एतच्छ्रुत्वा तु माहात्म्यं देव देववर प्रभो ॥
मम चित्तस्य परमा जाता शान्तिरनुत्तमा

149.3

नाराचधारावरणासिधारी सुररिपुवधकारी धरणीधरः ॥
धृतशङ्खगदाब्जचक्रपाणिः स्वयमिह शास्त्रमुदावहत्प्रधानम्

149.4

एवं हि गुणमाहात्म्यं स्तुतस्वामिनि मच्छ्रुतम् ॥
अस्माच्चेदं परं श्रेष्ठं तन्मे वद कृपानिधे

149.5

श्रीवराह उवाच ॥
एवं भूमे वरं श्रेष्ठे फुल्लपंकजमालिनि ॥
कथयिष्यामि चान्यत्ते गुह्यं पापभयापहम्

149.6

द्वापरं युगमासाद्य यादवानां कुलोद्वहः ॥
शौरीति तत्र विख्यातो भविष्यति पिता मम

149.7

द्वारकेति च विख्याता पुरी तत्र स्थिताऽभवत् ॥
या च देवपुरी रम्या विश्वकर्मविनिर्मिता

149.8

पंचयोजनविस्तारा दशयोजनमायता ॥
वसाम्यत्र वरारोहे शतपञ्चसमास्तथा

149.9

भारावतरणं कृत्वा देवानां सुमहत्प्रियम् ॥
पुनरप्यागमिष्यामि स्वर्लोकं प्रति सुन्दरि

149.149.10

भविष्यति वरारोहे ईश्वरः सदृशो मम॥
दुर्वासा इति विख्यातः शपिष्यति कुलं मम

149.11

तस्य शापाभिसन्तापाद्द्वारकावासिनो धरे ॥
वृष्ण्यन्धकाश्च भोजाश्च गमिष्यन्ति यमक्षयम्

149.12

चन्द्रपाण्डुरसंकाशो वनमाली हलायुधः ॥
हलेनाकृष्य नगरं समुद्रं गमयिष्यति

149.13

नारायणवचः श्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा ॥
उभौ तौ चरणौ गृह्य पुनः पप्रच्छ माधवी

149.14

धरण्युवाच ॥
लोकनाथोऽसि सर्वेषां देव मायाकरण्डक ॥
शपिष्यति कथं तत्र दुर्वासास्तद्वदस्व मे

149.15

श्रीवराह उवाच ॥
तत्र जाम्बवती नाम मम पत्नी भविष्यति ॥
रूपयौवनसम्पन्ना मम भोगसमन्विता

149.16

तस्याः पुत्रो महाभागो रूपयौवनदर्पितः ॥
सांब इत्यभिविख्यातो ममैव सततं प्रियः

149.17

तेनैव क्रीडमानेन कृत्वा गर्भमतथ्यतः ॥
स पृष्टः परमश्रेष्ठ ऋषिरेषा प्रसोष्यति

149.18

पुत्रकामा त्वियं बाला मुने तत्प्रब्रवीहि मे ॥
साम्बोऽयमिति च ज्ञात्वा स मुनिः कोपमूर्च्छितः

149.19

उवाच तर्हि ते गर्भान्मुसलं कुलनाशनम् ॥
येन वृष्ण्यन्धकाः सर्वे गमिष्यन्ति यमक्षयम्

149.149.20

श्रुत्वा दुर्वाससः शापं ते च सर्वे कुमारकाः ॥
शापेन सन्तप्तधियो मामूचुर्भयसंयुताः

149.21

ततस्तानागतान्दृष्ट्वा कुमारान् पृष्टवानहम् ॥
ते च मामब्रुवन्सर्वे यथावृत्तं समुत्सुकाः

149.22

तच्च तेषां वचः श्रुत्वा प्रोक्तवानस्मि तच्छृणु ॥
भविष्यति न सन्देहो दुर्वासा यदुवाच ह

149.23

एवं ते कथितं भूमे वृष्ण्यादेः शापकारणम् ॥
तत्र स्थानानि मे भूमे कथ्यमानानि मे शृणु

149.24

द्वारकायां महाभागे वैष्णवानां सुखावहे ॥
अस्ति पंचसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम

149.25

समुद्रतीरमुत्सृज्य मम कर्मसुखावहम् ॥
तत्र स्नानं तु कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः

149.26

मोदते नाकपृष्ठे तु अप्सरोगणसंकुले ॥
अथात्र मुंचते प्राणान्क्षेत्रे पंचसरे मम

149.27

देवलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥
प्लक्षो वै तत्र सुश्रोणि शतशाखो महाद्रुमः

149.28

सुफलैः शोभनैः कुम्भाकृतिभिर्बहुभिः फलैः ॥
बहवस्तत्र गच्छन्ति लाभलौल्येन मानवाः

149.29

फलं न लभते कश्चिन्मुक्त्वा भागवतं नरम् ॥
लभन्ते ये फलं तत्र मुक्ताः पापेन कर्मणा

149.149.30

ते लभन्ते परां सिद्धिं मम कर्मणि संस्थिताः ॥
प्रभासमिति विख्यातं तस्मिंस्तीर्थे परे मम

149.31

मनुजा यं न पश्यन्ति रागलोभसमन्विताः ॥
तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पंचभक्तोषितो नरः

149.32

मोदते सप्तद्वीपेषु गुह्यानि च स गच्छति ॥
अथ चेन्मुंचते प्राणान्प्रभाते गतकिल्बिषः

149.33

सर्वसंगं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥
तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु

149.34

प्रभासे यत्र शृण्वन्ति सागरे न म (ग) रं प्रति ॥
मकरास्तत्र दृश्यंते भ्रममाणा इतस्ततः

149.35

॥
न किंचिदपराध्यन्ति स्नायमाना जले ततः ॥
अथात्र प्रक्षिपेत्पिण्डान्प्रसन्ने सलिले नरः

149.36

असम्प्राप्ते च गृह्णन्ति एवमेतन्न संशयः ॥
पापकर्मरतस्यापि न गृह्णन्ति जलं प्रति

149.37

धर्मात्मनां च गृह्णन्ति पिण्डमेव न संशयः ॥
पञ्चपिण्डमिति ख्यातं तस्मिन्गुह्यं परं मम

149.38

अगाधस्याप्यपारस्य क्रोशविस्तार एव च ॥
तत्राभिषकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः

149.39

मोदते शक्रलोके स एवमेतन्न संशयः ॥
अथात्र मुञ्चते प्राणान्पञ्चकुण्डे यशस्विनि

149.149.40

शक्रलोकं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥
तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु

149.41

न पश्येत्पापकर्मा वै शुभकर्मैव पश्यति ॥
चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने च दिवाकरे

149.42

रौप्यं सुवर्णकं पद्मं दृश्यते नात्र संशयः ॥
क्षेत्रं संगमनं नाम तस्मिंस्तीर्थे परं मम

149.43

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरगिरिं श्रिताः ॥
तत्राभिषेकं कुर्वीत चतुर्भक्तोषितो नरः

149.44

वैखानसेषु लोकेषु मोदते नाऽत्र संशयः ॥
अथात्र मुंचते प्राणान्मम् भक्तिपरायणः

149.45

त्यक्त्वा वैखानसाँल्लोकान्मम लोकं स गच्छति ॥
तत्रापि परमाश्चर्यं कथ्यमानं शृणुष्व मे

149.46

दृश्यन्ते यानि कुण्डेषु मणिपूरगिरौ तथा ॥
प्रक्षीयमाणे पापे तु नयते तज्जलं भुवि

149.47

स्नायमानेषु पापेषु न पतेत्तद्यथा पुरा ॥
हंसकुण्डेति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

149.48

धारा चैका पतत्यत्र मणिपूरगिरौ श्रिता ॥
तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः

149.49

मुक्तसंगो महाभागे मोदते वरुणालये ॥
अथाऽत्र मुंचते प्राणान् हंसकुण्डे वरानने

149.149.50

वारुणं लोकमुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥
तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि हंसकुण्डे यशस्विनि

149.51

शुद्धाः पश्यन्ति मनुजाः पापकर्मा न पश्यति ॥
चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने च दिवाकरे

149.52

हंसाश्चैवात्र दृश्यन्ते चन्द्रकुन्दसमप्रभाः ॥
हंसान्पश्यति यस्तत्र भ्रममाणानितस्ततः

149.53

लभन्ते ते परां सिद्धिं धरे नास्त्यत्र संशयः ॥
कदम्बमिति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम

149.56

वृष्णयो यत्र वै शुद्धाः संप्राप्ताश्च ममालयम् ॥
तत्राभिषेकं कुर्वीत चतुःकालोषितो नरः

149.55

मोदते ऋषिलोकेषु पुण्यात्मा वै न संशयः ॥
अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

149.56

ऋषिलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥
तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं शृणुष्व मे

149.57

कदम्बात्पतते धारा तत्र पूर्वविनिःसृता ॥
स कदम्बो महाभागे माघमासस्य द्वादशी

149.58

पुष्पाणि वै प्रकटयत्युदयस्थे दिवाकरे ॥
ये वा लभन्ते तत्पुष्पं मम मार्गानुसारिणः

149.59

ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः ॥
चक्रतीर्थमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम

149.149.60

पंच धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरसमाश्रिताः ॥
तत्राभिषेकं कुर्वीत पंचकालोषितो नरः

149.61

दशवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके स मोदते ॥
अथात्र मुंचते प्राणाँल्लोभमोहविवर्जितः

149.62

सर्वान्स्वर्गान्समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति॥
तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि कथ्यमानं शृणुष्व मे

149.63

अन्यथैतन्न पश्यन्ति मम कर्मपरायणाः ॥
चतुर्विंशतिद्वादश्यामर्द्धरात्रे यशस्विनि

149.64

श्रूयते तत्र निर्घोषो मनःकर्णसुखावहः ॥
सुगन्धो वहते वायुर्बहुमाल्यसमन्वितः

149.65

दुर्ल्लभः पापिनां चैव सुलभः पुण्यकर्मिणाम्॥
तस्य चोत्तरपार्श्वेन अशोकश्च महाद्रुमः

149.66

पुष्प्यते सोऽथ तत्रापि सूर्ये चाभ्युदिते सति ॥
ये तत्र लभते पुष्पं मम मार्गानुसारिणः

149.67

ते लभन्ते परां सिद्धिं एवं भूमे न संशयः ॥
अस्ति रैवतकं नाम तस्मिन् क्षेत्रे परं मम

149.68

सर्वलोकेषु विख्यातं यत्र विक्रीडितं मया ॥
बहुगुल्मलताकीर्णं बहुपुष्पैश्च शोभितम्

149.69

बहुवर्णशिलापङ्क्तिर्गुहाश्चापि दिशो दश ॥
वाप्यश्च कन्दराश्चैव देवानामपि दुर्ल्लभाः

149.149.70

तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥
गच्छेत्तु सोमलोकं तु कृतकृत्यो न संशयः

149.71

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥
सोमलोकं समुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते

149.72

तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥
पश्यन्ति मनुजाः सर्वे धर्मकामा न संशयः

149.73

पतन्ति सर्ववृक्षाणां पत्राणि सुबहून्यपि ॥
एकं चापि न दृश्येत प्रसन्नं याति तज्जलम्

149.74

स च पूर्वेण पार्श्वेन शोभते वै महाद्रुमः ॥
अपरो मम पार्श्वेन देवानामपि दुर्ल्लभः

149.75

पंचक्रोशसुविस्तारः शोभते वै महाद्रुमः ॥
पद्मैश्चैवोत्पलैश्छन्नं सुगन्धिकुसुमैः सह

149.76

बहुमत्स्यजलाकीर्णं सर्वतस्तु फलान्वितम्॥
शिलातलागुहाच्छन्नं सुगन्धिकुसुमैः सह

149.77

तत्राभिषेकं कुर्वीत अष्टभक्तोषितो नरः ॥
मोदते नन्दने दिव्ये अप्सरोभिः समन्विते

149.78

अत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥
पश्यन्ति मनुजाः सर्वे धर्मकामा न संशयः

149.79

मध्याह्ने च पुनः पूर्णश्चार्द्धरात्रे समो वहेत्॥
वर्द्धते क्षीयते चैव यथैव च महोदधिः

149.149.80

तस्य पश्चिमपार्श्वे तु बिल्वश्चैव महाद्रुमः ॥
चतुर्विंशतिद्वादश्यां स पुष्यति च निष्कलम्

149.81

पश्येत्तु शुभकर्मा च पापकर्मा न पश्यति ॥
दृश्यते च महाभागे अस्तमेते दिवाकरे

149.82

यस्तत्र लभते पुष्पं मम मार्गानुसारकः ॥
स लभेत परां सिद्धिमेवं भूमे न संशयः

149.83

विष्णुसंक्रमणं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥
विद्धोऽस्मि यत्र व्याधेन स्वमूर्त्तिं चास्थितः पुनः

149.84

तत्र कुंडं महाभागे मणिपूरगिरा श्रुतम् ॥
धारा चैका पतत्यत्र लाभालाभविवर्जितः

149.85

सूर्यलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥
तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि विष्णुं शत्रुगणेश्वरम्

149.86

पापिनां यस्तु दुर्दर्शः सुदृश्यः पुण्यचारिणाम् ॥
तस्य दक्षिणपार्श्वेन अश्वत्थो वै महाद्रुमः

149.87

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने तु दिवाकरे ॥
फलते स यथान्यायं सर्वभागवतप्रियम्

149.88

उच्चश्चैव विशालश्च मनोज्ञश्चैव शीतलः ॥
ये लभंते फलं तत्र मम मार्गानुसारिणः

149.89

ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः ॥
तस्मिन् क्षेत्रे महाभागे तिष्ठामि चोत्तरामुखः

149.149.90

सर्वभागवतप्रीतिं समुद्रतटमाश्रितः ॥
अहं रामेण सहितः सा चाप्येकादशी शुभा

149.91

त्रयस्तत्रैव तिष्ठामो द्वारकायां यशस्विनि ॥
तस्मिन् क्षेत्रे महाभागे त्रयो मोदामहे वयम्

149.92

त्रिंशद्योजनविस्तारः सर्वतस्तु दिशो दश ॥
तत्र गत्वा वरारोहे ये मां द्रक्ष्यन्ति भक्तितः

149.93

अदीर्घेणैव कालेन प्राप्नुवंति परां गतिम् ॥
आख्यानानां महाख्यानं शान्तीनां शान्तिरुत्तमा

149.94

धर्माणां परमो धर्मो द्युतीनां परमा द्युतिः ॥
लाभानां परमो लाभः क्रियाणां परमा क्रिया

149.99

श्रुतीनां परमं श्रेष्ठं तपसा च परं तपः ॥
एतन्मरणकालेऽपि मा कदाचित्तु विस्मरेत्

149.96

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मम लोकं स गच्छति ॥
य एतत्पठते भद्रे कल्यमुत्थाय मानवः

149.97

सकुल्यास्तारितास्तेन सप्त सप्त च सप्त च॥
एतत्ते कथितं भद्रे द्वारकायाः सुनिश्चयम्

149.98

उचितेनोपचारेण किमन्यत्परिपृच्छति

149.149

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे द्वारकामाहात्म्यं नामैकोनपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

मूल पाठ: varāhapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0

Esc