Svacchandatantra · अध्याय 15

जपध्यानादियुक्तस्य चर्याव्रतधरस्य च
छुम्मकाः सम्प्रवक्ष्यामि साधकस्य वरानने ॥

भैरवस्तु स्मृतो धाम सर्वदस्तु गुरुः स्मृतः
साधकस्तु गिरिर्ज्ञेयः पुत्रको विमलः स्मृतः ॥

समयी कान्तदेहस्तु भगिन्यो बलदर्पिताः
मद्यं तु हर्षणं ज्ञेयं मुदिता तु सुरा स्मृता ॥

मत्य्सा जलचरा ज्ञेया मांसं च बलवर्धनम्
जातं प्ररूढमित्याहुर् मृतं चैव पराङ्मुखम् ॥

रक्तं त्वमृतमित्याहुः पद्मनालो ऽन्त्रसञ्चयः
शुक्रं चन्द्रः समाख्यातः स्नायुः सूत्रं प्रकीर्तितम् ॥

श्मशानं डामरं ज्ञेयं राक्षसस्तु भयङ्करः
पिशाचो रोमजननः रुहा ज्ञेया रजस्वला ॥

रात्रिं वै च्छादिकां विद्धि प्रकाशश्च दिनं भवेत्
नयने चञ्चले ज्ञेये जिह्वां संग्राहिकां विदुः ॥

करौ धनकरौ ज्ञेयौ पादौ सहचरौ विदुः
लिङ्गं सन्तोषजननं भगः प्रीतिविवर्धनः ॥

शस्त्रं विभागजननं कर्तरी कार्यसाधिका
दूती संवाहिका ज्ञेया धूपो ह्लादन उच्यते ॥

गन्धः सन्तोषजननो राजानो धारकाः स्मृताः
पशुर्विबोधको ज्ञेयश् चरुकः सार्वकामिकः ॥

अन्नं साधनमित्युक्तं वसा मण्डमिहोच्यते
दिशां मुखं तु श्रवणं त्वक् च संवेदनी स्मृता ॥

घ्राणं सुस्थितमित्युक्तं मुखं तु प्रविचारकम्
पशु प्रचारो विज्ञेयः माता धात्रीति कथ्यते ॥

पितरं सृष्टिकर्तारं भ्रातरं पालकं विदुः
भगिनी शुभकरी ज्ञेया सखी सर्वार्थसाधिका ॥

मित्रं गुणानां जननं गुणनाशं रिपुं विदुः
छित् स्फिजौ कीर्तितो देवि दृष्टिश्चक्षुः प्रकीर्तितम् ॥

दशनाः खण्डका ज्ञेया आधार उदरं स्मृतम्
हृदयं गुह्यमित्युक्तं कठिनं त्वस्थि विद्धि हि ॥

मेदो वसां विजानीयात् मज्जा पुष्टिकरः स्मृतः
विष्ठां विदूषिकां विद्धि मूत्रं स्नाव इहोच्यते ॥

कालेयकं तु कुसुमं धूमं धृतिकरं विदुः
मेलकं चैव सङ्घातः पुत्रः सोद्द्योतकः स्मृतः ॥

दुहिता ह्लादिका ज्ञेया क्षुब्धं वै चलितं विदुः
दूषको जार इत्युक्तः पीतं वन्दितमेव च ॥

भक्षितं प्राप्तमित्याहुश् छर्दितं विकृतीकृतम्
दूषितं कर्षितं ज्ञेयं सम्मतं समयं विदुः ॥

महल्लो रक्षको ज्ञेयश् छगलस्तु कनिष्ठकः
विनयो देहकर्म स्यात् साधनं तु जपः स्मृतः ॥

होमितं सिद्धिजननं विभागो रोचकः स्मृतः
कदम्बं वृन्दमित्याहुर् विरलो ऽश्लिष्ट उच्यते ॥

विमलः शिष्य इत्युक्त इच्छा चाज्ञा प्रकीर्तिता
देवतादर्शनं यत्तत् लब्धं शस्त्रहतं विदुः ॥

निशाचरो बिडालः स्यात् नखिनश्च विदारकाः
आनीतं सारितं ज्ञेयं रक्षितं पिहितं तथा ॥

शिखां संस्पृशते या तु सा तु शक्तिं विनिर्दिशेत्
शिरः प्रदर्शयेद्या तु सा च बिन्दुं विनिर्दिशेत् ॥

ललाटं दर्शयेद्या तु ईश्वरं सा विनिर्दिशेत्
तालुकं दर्शयेद्या तु तया रुद्रः प्रकीर्तितः ॥

जिह्वां प्रदर्शयेद्या तु विद्यां साथ विनिर्दिशेत्
सप्त कोटयस्तु मन्त्राणां तस्या ज्ञेयास्तु सुव्रते ॥

घण्टिकां दर्शयेद्या तु तस्यानन्तः प्रदर्शितः
कण्ठं तु संस्पृशेया सा कालतत्त्वं विनिर्दिशेत् ॥

हृत्पद्मं दर्शयेद्या तु पुरुषं सा विनिर्दिशेत्
नाभिं प्रदर्शयेद्या तु प्रकृतिं सा विनिर्दिशेत् ॥

तस्याधस्ताद् बुद्धितत्त्वं यदि स्याद्दर्शनं प्रिये
यदा गुह्यं स्पृशेद्देवि अहंकारो ऽधिदैवतम् ॥

कटिं सन्दर्शयेद्या तु व्योम तत्राधिधैवतम्
ऊरुकौ दर्शयेद्देवि पवनं सा विनिर्दिशेत् ॥

जानुनी दर्शयेद्या तु तया तेजः प्रकीर्तितम्
जङ्घे प्रदर्शयेद्या तु वरुणं सा विनिर्दिशेत् ॥

शरीरं दर्शयेद्देवि सर्ववेदमयं प्रिये
पूजाग्निजपयुक्तस्य ध्यानयुक्तस्य मन्त्रिणः ॥

समयाचारयुक्तस्य कालांशकविदः प्रिये
क्रियोपेतस्य देवेशि योगिन्यस्तु वरप्रदाः ॥

दर्शयन्ति महाध्वानं नानाभोगसमन्वितम्
गिरिराजस्य देवेशि यं गत्वा फलमश्नुते ॥

भैरवेण समाज्ञप्ताः शक्तयस्तु वरानने
अन्याश्च सिद्धीर्विविधा अधमा मध्यमोत्तमाः ॥

अन्यतन्त्रसमुत्थाश्च साधयन्ति न संशयः
एवं संक्षेपतः प्रोक्तं मेलकं तु वरानने ॥

सतताभ्यासयोगेन ददते चरुकं स्वकम्
यस्य सम्प्राशनाद्देवि वीरेशसदृशो भवेत् ॥

तस्माद् ध्यानार्चने होमं जपम् च वरवर्णिनि
कुर्वन्ति भावितात्मानस् ततः सिद्ध्यन्ति मन्त्रिणः ॥