भाषा

ENहिગુ
ग्रंथ पाठ

स्कन्द पुराण · अध्याय 7.317

7.317.1

॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥
ततो गच्छेन्महादेवि देवीं कंटकशोषिणीम् ॥
उत्तरेण देवकुलाद्दक्षिणेनोन्नतात्स्थितात्

7.317.2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये ॥
उन्नताद्दक्षिणे भागे यजंते द्विजसत्तमाः

7.317.3

भृगुरत्रिर्मरीचिश्च भरद्वाजोऽथ कश्यपः ॥
कण्वो मंकिश्च सावर्णिर्जातूकर्ण्यस्तथैव च

7.317.4

वत्सश्चैव वसिष्ठश्च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ॥
मनुर्यमोंऽगिरा विष्णुः शातातपपराशरौ

7.317.5

शांडिल्यः कौशिकश्चैव गौतमो गार्ग्य एव च ॥
दाल्भ्यश्च शौनकश्चैव शाकल्यो गालवस्तथा

7.317.6

जाबालिर्मुद्गलश्चैव ऋष्यशृंगो विभांडकः ॥
विश्वामित्रः शतानंदो जह्नुर्विश्वावसुस्तथा

7.317.7

एते चान्ये च मुनयो यजंते विविधैर्मखैः ॥
यज्ञवाटं च निर्माय ऋषितोयातटे शुभे

7.317.8

देवगन्धर्वनृत्यैश्च वेणुवीणानिनादितम् ॥
वेदध्वनितघोषेण यज्ञहोमाग्निहोत्रजैः

7.317.9

धूपैः समावृतं सर्वमाज्यगंधिभिरर्चितम् ॥
शोभितं मुनिभिर्दिव्यैश्चातुर्वेद्यैर्द्विजोत्तमैः

7.317.7.1.317.10

एवंविधं प्रदेशं तु दृष्ट्वा दैत्या महाबलाः ॥
समुद्रमध्यादायाता यज्ञविध्वंसहेतवे

7.317.11

मायाविनो महाकायाः श्यामवर्णा महोदराः ॥
लंबभ्रूश्मश्रुनासाग्रा रक्ताक्षा रक्तमूर्धजाः

7.317.12

यज्ञं समागताः सर्वे दैत्याश्चैव वरानने ॥
तान्दृष्ट्वा मुनयः सर्वे रौद्ररूपान्भयंकरान्

7.317.13

केचिन्निपतिता भूमौ तथान्ये ऽग्नौ स्रुचीकराः ॥
पत्नीशालां समाविष्टा हविर्धानं तथा परे

7.317.14

ऋत्विजस्तु सदोमध्ये स्थिता वाचंयमास्तथा

7.317.15

एवं देवि यदा वृत्तं मुनीनां च महात्मनाम् ॥
तदाध्वर्युर्महातेजा धैर्यमालम्ब्य सादरः

7.317.16

अग्निहोत्रं हविष्यं च हविर्विन्यस्य मन्त्रवित् ॥
सुसमिद्धं जुहावाग्निं रक्षसां नाशहेतवे

7.317.17

हुते हविषि देवेशि तत्क्षणादेव चोत्थिता ॥
शक्तिः शक्तित्रिशूलाढ्या चर्महस्ता महोज्ज्वला

7.317.18

तया ते निहता दैत्या यज्ञविध्वंसकारिणः ॥
ततस्तां विविधैः स्तोत्रैर्मुनयस्तुष्टुवुस्तदा

7.317.19

प्रसन्ना भूयसी देवी तानृषीन्प्रत्युवाच ह ॥
वरं वृणुध्वं मुनयो दास्यामि वरमुत्तमम्

7.317.7.1.317.20

॥ ऋषय ऊचुः ॥ ॥
कृतं वै सकलं कार्यं यज्ञा नो रक्षितास्त्वया ॥
यदि देयो वरोऽस्माकं त्वया चासुरमर्द्दिनि

7.317.21

अस्मिन्स्थाने सदा तिष्ठ मुनीनां हितकाम्यया ॥
कंटकाः शोषिता दैत्यास्तेन कंटकशोषिणी ॥
अद्यप्रभृति नामास्तु तेन देवि सदा त्विह

7.317.22

॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा सा देव्यन्तर्हिता तदा ॥
अष्टम्यां वा नवम्यां वा पूजयिष्यति मा नवः

7.317.23

राक्षसेभ्यः पिशाचेभ्यो भयं तस्य न जायते ॥
प्राप्नुयात्परमां सिद्धिं मानवो नात्र संशयः

7.317.317

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कंटकशोषणीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

मूल पाठ: skandapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0

Esc