शिवमहिम्नस्तव · श्लोक 10-15

अपूर्वं लावण्यं विवसनतनोस् ते विमृषतां मुनीनां दाराणां समजनि स को ऽप्य् अव्यतिकरः ।
यतो भग्ने गुह्ये सकृद् अपि सपर्यां विदधतां ध्रुवं मोक्षं लीलां किम् अपि पुरुषार्थं प्रसविते ॥

वपुःप्रादुर्भावाद् अनुमितम् इदं जन्मनि पुरा पुरारे नैवाहं क्वचिद् अपि भवन्तं प्रणतवान् ।
नमन् मुक्तः सम्प्रत्य् अतनुर् अहम् अग्रे ऽप्य् अनतिमान् महेश क्षन्तव्यं तद् इदम् अपराधद्वयम् अपि ॥

इत्य् एषा वाङ्मयी पूजा श्रीमच्छंकरपादयोः ।
अर्पिता तेन देवेशः प्रीयतां मे सदाशिवः ॥

तव तत्त्वं न जानामि कीदृशो ऽसि महेश्वर ।
यादृशो ऽसि महादेव तादृशाय नमो नमः ॥

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं यः पठेन् नरः ।
लम्बपाशविनिर्मुक्तः शिवलोकं स गच्छति ॥

कीर्तनेन हि रुद्रस्य पापं याति सहस्रधा ।
प्रचण्डपवनेनैव धनं जलदमण्डलम् ॥