શિવમહિમ્નસ્તવ · શ્લોક 10-15

અપૂર્વં લાવણ્યં વિવસનતનોસ્ તે વિમૃષતાં મુનીનાં દારાણાં સમજનિ સ કો ઽપ્ય્ અવ્યતિકરઃ ।
યતો ભગ્ને ગુહ્યે સકૃદ્ અપિ સપર્યાં વિદધતાં ધ્રુવં મોક્ષં લીલાં કિમ્ અપિ પુરુષાર્થં પ્રસવિતે ॥

વપુઃપ્રાદુર્ભાવાદ્ અનુમિતમ્ ઇદં જન્મનિ પુરા પુરારે નૈવાહં ક્વચિદ્ અપિ ભવન્તં પ્રણતવાન્ ।
નમન્ મુક્તઃ સમ્પ્રત્ય્ અતનુર્ અહમ્ અગ્રે ઽપ્ય્ અનતિમાન્ મહેશ ક્ષન્તવ્યં તદ્ ઇદમ્ અપરાધદ્વયમ્ અપિ ॥

ઇત્ય્ એષા વાઙ્મયી પૂજા શ્રીમચ્છંકરપાદયોઃ ।
અર્પિતા તેન દેવેશઃ પ્રીયતાં મે સદાશિવઃ ॥

તવ તત્ત્વં ન જાનામિ કીદૃશો ઽસિ મહેશ્વર ।
યાદૃશો ઽસિ મહાદેવ તાદૃશાય નમો નમઃ ॥

એકકાલં દ્વિકાલં વા ત્રિકાલં યઃ પઠેન્ નરઃ ।
લમ્બપાશવિનિર્મુક્તઃ શિવલોકં સ ગચ્છતિ ॥

કીર્તનેન હિ રુદ્રસ્ય પાપં યાતિ સહસ્રધા ।
પ્રચણ્ડપવનેનૈવ ધનં જલદમણ્ડલમ્ ॥