शिव पुराण · अध्याय 5.39

शौनक उवाच ॥
सगरस्यात्मजा वीराः कथं जाता महाबलाः ॥
विक्रांताः षष्टिसाहस्रा विधना केन वा वद

सूत उवाच॥
द्वे पत्न्यो सगरस्यास्तां तपसा दग्धकिल्विषे॥
और्वस्तयोर्वरं प्रादात्तोषितो मुनिसत्तमः

षष्टिपुत्रसहस्राणि एका वव्रे तरस्विनाम्॥
एकं वंशकरं त्वेका यथेष्टं वरशालिनी

तत्रैवागत्य तां लब्ध्वा पुत्राञ्शूरान्बहूंस्तदा ॥
सा चैव सुषुवे तुम्बं बीजपूर्वं पृथक्कृतम्

ते सर्वे हि स्वधात्रीभिर्ववृधुश्च यथाक्रमम् ॥
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु कुमाराः प्रीतिवर्द्धनाः

कपिलाग्निप्रदग्धानां तेषां तत्र महात्मनाम् ॥
एकः पंचजनो नाम पुत्रो राजा बभूव ह

ततः पंचजनस्यासीदंशुमान्नाम वीर्यवान् ॥
दिलीपस्तनयस्तस्य पुत्रो यस्य भगीरथः

यस्तु गंगा सरिच्छ्रेष्ठामवातारयतः प्रभु ॥
समुद्रमानयच्चेमां दुहितृत्वमकल्पयत्

भगीरथसुतो राजा श्रुतसेनः इति श्रुतः॥
नाभागस्तु सुतस्तस्य पुत्रः परमधार्मिकः

अंबरीषस्तु नाभागिस्सिंधुद्वीपस्ततोऽभवत्॥
अयुताजित्तु दायादस्सिंधुद्वीपस्य वीर्यवान्

आयुताजित्सुतस्त्वासीदृतुपर्णो महायशाः ॥
दिव्याक्षहृदयज्ञोऽसौ राजा नलसखोऽभवत्

ऋतुपर्णसुतस्त्वासीदनुपर्णो महाद्युतिः ॥
तस्य कल्माषपादो वै नाम्ना मित्रसहस्तथा

कल्माषपादस्य सुतस्सर्वकर्मेति विश्रुतः ॥
अनरण्यस्तु पुत्रोऽभूद्विश्रुतस्सर्वशर्मणः

अनरण्यसुतो राजा विद्वान्मुंडिद्रुहोऽभवत्॥
निषधस्तस्य तनयो रतिः खट्वाङ्ग इत्यपि

येन स्वर्गादिहागत्य मुहूर्तं प्राप्य जीवितम् ॥
त्रयोऽपि संचिता लोका बुद्ध्या सत्येन चानघ

दीर्घबाहुस्सुतस्तस्य रघुस्तस्याभवत्सुतः ॥
अजस्तस्य तु पुत्रोऽभूत्तस्माद्दशरथोऽभवत्

रामो दशरथाज्जज्ञे धर्मात्मा यो महायशाः ॥
स विष्ण्वंशो महाशैवः पौलस्त्यो येन घातितः

तच्चरितं च बहुधा पुराणेषु प्रवर्णितम् ॥
रामायणे प्रसिद्धं हि नातः प्रोक्तं तु विस्तरात्

रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यपि विश्रुतः ॥
अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः

निषधस्य नलः पुत्रो नभाः पुत्रो नलस्य तु ॥
नभसः पुंडरीकश्च क्षेमधन्वा ततस्मृतः

क्षेमधन्वसुतस्त्वासीद्देवानीकः प्रतापवान् ॥
आसीदहीनगुर्नाम देवानीकात्मजः प्रभुः

अहीनगोस्तु दायादस्सहस्वान्नाम वीर्यवान् ॥
वीरसेनात्मजस्तस्य यश्चैक्ष्वाकुकुलोद्भवः

वीरसेनस्य दायादः पारियात्रो बभूव ह॥
ततो बलाख्यस्तनयस्स्थलस्तस्मादभूत्सुतः

अर्कांशसंभवस्तस्मात्पुत्रो यक्षः प्रतापवान्॥
तत्सुतस्त्वगुणस्त्वासीत्तस्माद्विधृतिरात्मजः

हिरण्यनाभस्तत्पुत्रो योगाचार्य्यो बभूव ह॥
स शिष्यो जैमिनिमुनेर्ह्यात्मविद्याविशारदः

कौशिल्यो याज्ञवल्क्योथ योगमध्यात्म्यसंज्ञकम्॥
यतोऽध्यगान्नृपवराद्धृदयग्रंथिभेदनम्

तत्सुतो पुष्पनामा हि ध्रुवसंज्ञस्तदात्मजः॥
अग्निवर्णस्सुतस्तस्य शीघ्रनामा सुतस्ततः

मरुन्नामा सुतस्तस्य योगसिद्धो बभूव ह॥
असावास्तेऽद्यापि प्रभुः कलापग्रामसंज्ञके

तद्वासिभिश्च मुनिभिः कलेरंते स एव हि ॥
पुनर्भावयिता नष्टं सूर्यवंशं विशेषतः

पृथुश्रुतश्च तत्पुत्रस्संधिस्तस्य सुतः स्मृतः ॥
अमर्षणस्सुतस्तस्य मरुत्वांस्तत्सुतोऽभवत्

विश्वसाह्वस्सुतस्तस्य तत्सुतोऽ भूत्प्रसेनजित् ॥
तक्षकस्तस्य तनयस्तत्सुतो हि बृहद्बलः

एत इक्ष्वाकुवंशीया अतीताः संप्रकीर्तिताः ॥
शृणु तानागतान्भूतांस्तद्वंश्यान्धर्मवित्तमान्

बृहद्बलस्य तनयो भविता हि बृहद्रणः ॥
बृहद्रणसुतस्तस्योरुक्रियो हि भविष्यति

वत्सवृद्धस्सुतस्तस्य प्रतिव्योमसुतस्ततः ॥
भानुस्तत्तनयो भावी दिवाको वाहिनीपतिः

सहदेवस्सुतस्तस्य महावीरो भवि ष्यति ॥
तत्सुतो बृहदश्वो हि भानुमांस्तत्सुतो बली

सुतो भानुमतो भावी प्रतीकाश्वश्च वीर्यवान् ॥
सुप्रतीकस्सुतस्तस्य भविष्यति नृपोत्तमः

मरुदेवस्सुतस्तस्य सुनक्षत्रो भविष्यति ॥
तत्सुतः पुष्करस्तस्यांतरिक्षस्तत्सुतो द्विजाः

सुतपास्तत्सुतो वीरो मित्रचित्तस्य चात्मजः ॥
बृहद्भाजस्सुतस्तस्य बर्हिनामा तदात्मजः

कृतंजयस्सुतस्तस्य तत्सुतो हि रणंजयः ॥
संजयस्तु मयस्तस्य तस्य शाक्यो हि चात्मजः

शुद्धोदस्तनयस्तस्य लांगलस्तु तदात्मजः ॥
तस्य प्रसेनजित्पुत्रस्तत्सुतः शूद्रकाह्वयः

रुणको भविता तस्य सुरथस्तत्सुतः स्मृतः ॥
सुमित्रस्तत्सुतो भावी वंशनिष्ठांत एव हि

सुमित्रांतोन्वयोऽयं वै इक्ष्वाकूणां भविष्यति ॥
राज्ञां वैचित्रवीर्य्याणां धर्म्मिष्ठानां सुकर्म्मणाम्

सुमित्रं प्राप्य राजानं तद्वंशश्शुभः कलौ ॥
संस्थां प्राप्स्यति तद्ब्राह्मे वर्द्धिष्यति पुनः कृते

एतद्वैवस्वते वंशे राजानो भूरिदक्षिणाः ॥
इक्ष्वाकुवंशप्रभवाः प्राधान्येन प्रकीर्तिताः

पुण्येयं परमा सृष्टिरादित्यस्य विवस्वतः॥
श्राद्धदेवस्य देवस्य प्रजानां पुष्टिदस्य च

पठञ्छृण्वन्निमां सृष्टिमादित्यस्य च मानवः ॥
प्रजावानेति सायुज्यमिह भुक्त्वा सुखं परम्

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां वैवस्वतवंशोद्भवराजवर्णनं नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः