ऋग्वेद · अध्याय 9.045

स पवस्व मदाय कं नृचक्षा देववीतये ।
इन्दव् इन्द्राय पीतये ॥

स नो अर्षाभि दूत्य1ं त्वम् इन्द्राय तोशसे ।
देवान् सखिभ्य आ वरम् ॥

उत त्वाम् अरुणं वयं गोभिर् अञ्ज्मो मदाय कम् ।
वि नो राये दुरो वृधि ॥

अत्य् ऊ पवित्रम् अक्रमीद् वाजी धुरं न यामनि ।
इन्दुर् देवेषु पत्यते ॥

सम् ई सखायो अस्वरन् वने क्रीळन्तम् अत्यविम् ।
इन्दुं नावा अनूषत ॥

तया पवस्व धारया यया पीतो विचक्षसे ।
इन्दो स्तोत्रे सुवीर्यम् ॥