ऋग्वेद · अध्याय 9.038

एष उ स्य वृषा रथो ऽव्यो वारेभिर् अर्षति ।
गच्छन् वाजं सहस्रिणम् ॥

एतं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्य् अद्रिभिः ।
इन्दुम् इन्द्राय पीतये ॥

एतं त्यं हरितो दश मर्मृज्यन्ते अपस्युवः ।
याभिर् मदाय शुम्भते ॥

एष स्य मानुषीष्व् आ श्येनो न विक्षु सीदति ।
गच्छञ् जारो न योषितम् ॥

एष स्य मद्यो रसो ऽव चष्टे दिवः शिशुः ।
य इन्दुर् वारम् आविशत् ॥

एष स्य पीतये सुतो हरिर् अर्षति धर्णसिः ।
क्रन्दन् योनिम् अभि प्रियम् ॥