ऋग्वेद · अध्याय 9.026

तम् अमृक्षन्त वाजिनम् उपस्थे अदितेर् अधि ।
विप्रासो अण्व्या धिया ॥

तं गावो अभ्य् अनूषत सहस्रधारम् अक्षितम् ।
इन्दुं धर्तारम् आ दिवः ॥

तं वेधाम् मेधयाह्यन् पवमानम् अधि द्यवि ।
धर्णसिम् भूरिधायसम् ॥

तम् अह्यन् भुरिजोर् धिया संवसानं विवस्वतः ।
पतिं वाचो अदाभ्यम् ॥

तं सानाव् अधि जामयो हरिं हिन्वन्त्य् अद्रिभिः ।
हर्यतम् भूरिचक्षसम् ॥

तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् ।
इन्दव् इन्द्राय मत्सरम् ॥