ऋग्वेद · अध्याय 9.020

प्र कविर् देववीतये ऽव्यो वारेभिर् अर्षति ।
साह्वान् विश्वा अभि स्पृधः ॥

स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तम् इन्वति ।
पवमानः सहस्रिणम् ॥

परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती ।
स नः सोम श्रवो विदः ॥

अभ्य् अर्ष बृहद् यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् ।
इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ ।
पुनानो वह्ने अद्भुत ॥

स वह्निर् अप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः ।
सोमश् चमूषु सीदति ॥

क्रीळुर् मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि ।
दधत् स्तोत्रे सुवीर्यम् ॥