ऋग्वेद · अध्याय 5.068

प्र वो मित्राय गायत वरुणाय विपा गिरा ।
महिक्षत्राव् ऋतम् बृहत् ॥

सम्राजा या घृतयोनी मित्रश् चोभा वरुणश् च ।
देवा देवेषु प्रशस्ता ॥

ता नः शक्तम् पार्थिवस्य महो रायो दिव्यस्य ।
महि वां क्षत्रं देवेषु ॥

ऋतम् ऋतेन सपन्तेषिरं दक्षम् आशाते ।
अद्रुहा देवौ वर्धेते ॥

वृष्टिद्यावा रीत्यापेषस् पती दानुमत्याः ।
बृहन्तं गर्तम् आशाते ॥