ऋग्वेद · अध्याय 2.006

इमाम् मे अग्ने समिधम् इमाम् उपसदं वनेः ।
इमा उ षु श्रुधी गिरः ॥

अया ते अग्ने विधेमोर्जो नपाद् अश्वमिष्टे ।
एना सूक्तेन सुजात ॥

तं त्वा गीर्भिर् गिर्वणसं द्रविणस्युं द्रविणोदः ।
सपर्येम सपर्यवः ॥

स बोधि सूरिर् मघवा वसुपते वसुदावन् ।
युयोध्य् अ1स्मद् द्वेषांसि ॥

स नो वृष्टिं दिवस् परि स नो वाजम् अनर्वाणम् ।
स नः सहस्रिणीर् इषः ॥

ईळानायावस्यवे यविष्ठ दूत नो गिरा ।
यजिष्ठ होतर् आ गहि ॥

अन्तर् ह्य् अग्न ईयसे विद्वाञ् जन्मोभया कवे ।
दूतो जन्येव मित्र्यः ॥

स विद्वाँ आ च पिप्रयो यक्षि चिकित्व आनुषक् ।
आ चास्मिन् सत्सि बर्हिषि ॥