ऋग्वेद · अध्याय 10.057

मा प्र गाम पथो वयम् मा यज्ञाद् इन्द्र सोमिनः ।
मान्तः स्थुर् नो अरातयः ॥

यो यज्ञस्य प्रसाधनस् तन्तुर् देवेष्व् आततः ।
तम् आहुतं नशीमहि ॥

मनो न्व् आ हुवामहे नाराशंसेन सोमेन ।
पितॄणां च मन्मभिः ॥

आ त एतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय जीवसे ।
ज्योक् च सूर्यं दृशे ॥

पुनर् नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः ।
जीवं व्रातं सचेमहि ॥

वयं सोम व्रते तव मनस् तनूषु बिभ्रतः ।
प्रजावन्तः सचेमहि ॥