ऋग्वेद · अध्याय 1.149

महः स राय एषते पतिर् दन्न् इन इनस्य वसुनः पद आ ।
उप ध्रजन्तम् अद्रयो विधन्न् इत् ॥

स यो वृषा नरां न रोदस्योः श्रवोभिर् अस्ति जीवपीतसर्गः ।
प्र यः सस्राणः शिश्रीत योनौ ॥

आ यः पुरं नार्मिणीम् अदीदेद् अत्यः कविर् नभन्यो3 नार्वा ।
सूरो न रुरुक्वाञ् छतात्मा ॥

अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचानो अस्थात् ।
होता यजिष्ठो अपां सधस्थे ॥

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या ।
मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश ॥