ऋग्वेद · अध्याय 1.068

श्रीणन्न् उप स्थाद् दिवम् भुरण्युः स्थातुश् चरथम् अक्तून् व्य् ऊर्णोत् ॥

परि यद् एषाम् एको विश्वेषाम् भुवद् देवो देवानाम् महित्वा ॥

आद् इत् ते विश्वे क्रतुं जुषन्त शुष्काद् यद् देव जीवो जनिष्ठाः ॥

भजन्त विश्वे देवत्वं नाम ऋतं सपन्तो अमृतम् एवैः ॥

ऋतस्य प्रेषा ऋतस्य धीतिर् विश्वायुर् विश्वे अपांसि चक्रुः ॥

यस् तुभ्यं दाशाद् यो वा ते शिक्षात् तस्मै चिकित्वान् रयिं दयस्व ॥

होता निषत्तो मनोर् अपत्ये स चिन् न्व् आसाम् पती रयीणाम् ॥

इच्छन्त रेतो मिथस् तनूषु सं जानत स्वैर् दक्षैर् अमूराः ॥

पितुर् न पुत्राः क्रतुं जुषन्त श्रोषन् ये अस्य शासं तुरासः ॥

वि राय और्णोद् दुरः पुरुक्षुः पिपेश नाकं स्तृभिर् दमूनाः ॥