जातीफलार्ककरहाटलवङ्गशुण्ठीकङ्कोलकेशरकणाहरिचन्दनानि एतैः समानमहिफेनमनेन चाभ्रं श्वेतं निधाय मधुना वटकान् विदध्यात्
माषद्वयोन्मितममुं निशि भक्षयित्वा मृष्टं पयस्तदनु माहिषमाशु पीत्वा कुर्वन्तु कामुकजनाः प्रतिरुद्धपाताश्चेतांसि तानि चकितानि कलावतीनाम् ॥

13.11

स्कन्धदेशाच्च संजातं वीर्यं दर्दुरसंभवम्
घनसारेण संयुक्तं करहाटस्य चूर्णकम् ॥

13.12

संमर्द्य कारयेच्चूर्णं वटीं मुद्गप्रमाणकाम्
संघर्ष्य मुखतोयेन लिंगलेपं प्रकारयेत् ॥

13.13

यामार्धं धारयेद्बिन्दुं सत्यं गुरुवचो यथा ॥

13.14*

पोस्तकं पलमेकं वै शुंठीकर्षः सिता पलैका च ।
कर्षमिता त्वक्पयसा पीतं रेतो ध्रुवं धत्ते ॥

13.15

श्रीगङ्गाधरभक्तिसक्तमनसो विद्याविनोदाम्बुधेः श्रीगोडान्वयपद्मनाभसुधियस् तस्यात्मजेनाप्ययम्
सद्वैद्येन यशोधरेण कविना विद्वज्जनानन्दकृद् ग्रन्थोऽयं ग्रथितः करोतु सततं सौख्यं सतां मानसे ॥

13.16

देशानां सुरराष्ट्रम् उत्तमतमं तत्रापि जीर्णाभिधः प्राकारोऽस्ति स वेदशास्त्रनिरतैर्विप्रैश्च संशोभितः
तस्मिन् शंभुपदारविन्दरतिकृच्छ्रीपद्मनाभः स्वयम् तत्पुत्रेण यशोधरेण कविना ग्रंथः स्वयं निर्मितः ॥

13.17

संबोधाय सतां सुखाय सरुजां शिष्यार्थसंसिद्धये वैद्यानामुपजीवनाय विदुषाम् उद्वेगनाशाय वै
श्रीमद्दुर्गपुरातने ऽतिनिपुणः श्रीपद्मनाभात्मजः श्रीमद्भट्टयशोधरः कविवरो ग्रन्थः स्वयं निर्ममे ॥

मूल पाठ: Rasaprakāśasudhākara · Edition: Jivram Kalidas Sastri Gondal : Rasasala Ausadhasram, 1940 · Data entry Oliver Hellwig · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0