रामायण (संशोधित पाठ) · अध्याय 2.77

ततः समुत्थितः काल्यम् आस्थाय स्यन्दनोत्तमम्
प्रययौ भरतः शीघ्रं रामदर्शनकाङ्क्षया ॥

अग्रतः प्रययुस् तस्य सर्वे मन्त्रिपुरोधसः
अधिरुह्य हयैर् युक्तान् रथान् सूर्यरथोपमान् ॥

नवनागसहस्राणि कल्पितानि यथाविधि
अन्वयुर् भरतं यान्तम् इक्ष्वाकुकुलनन्दनम् ॥

षष्ठी रथसहस्राणि धन्विनो विविधायुधाः
अन्वयुर् भरतं यान्तं राजपुत्रं यशस्विनम् ॥

शतं सहस्राण्य् अश्वानां समारूढानि राघवम्
अन्वयुर् भरतं यान्तं राजपुत्रं यशस्विनम् ॥

कैकेयी च सुमित्रा च कौसल्या च यशस्विनी
रामानयनसंहृष्टा ययुर् यानेन भास्वता ॥

प्रयाताश् चार्यसंघाता रामं द्रष्टुं सलक्ष्मणम्
तस्यैव च कथाश् चित्राः कुर्वाणा हृष्टमानसाः ॥

मेघश्यामं महाबाहुं स्थिरसत्त्वं दृढव्रतम्
कदा द्रक्ष्यामहे रामं जगतः शोकनाशनम् ॥

दृष्ट एव हि नः शोकम् अपनेष्यति राघवः
तमः सर्वस्य लोकस्य समुद्यन्न् इव भास्करः ॥

इत्य् एवं कथयन्तस् ते सम्प्रहृष्टाः कथाः शुभाः
परिष्वजानाश् चान्योन्यं ययुर् नागरिकास् तदा ॥

ये च तत्रापरे सर्वे संमता ये च नैगमाः
रामं प्रति ययुर् हृष्टाः सर्वाः प्रकृतयस् तदा ॥

मणिकाराश् च ये केचित् कुम्भकाराश् च शोभनाः
सूत्रकर्मकृतश् चैव ये च शस्त्रोपजीविनः ॥

मायूरकाः क्राकचिका रोचका वेधकास् तथा
दन्तकाराः सुधाकारास् तथा गन्धोपजीविनः ॥

सुवर्णकाराः प्रख्यातास् तथा कम्बलधावकाः
स्नापकाच्छादका वैद्या धूपकाः शौण्डिकास् तथा ॥

रजकास् तुन्नवायाश् च ग्रामघोषमहत्तराः
शैलूषाश् च सह स्त्रीभिर् यान्ति कैवर्तकास् तथा ॥

समाहिता वेदविदो ब्राह्मणा वृत्तसंमताः
गोरथैर् भरतं यान्तम् अनुजग्मुः सहस्रशः ॥

सुवेषाः शुद्धवसनास् ताम्रमृष्टानुलेपनाः
सर्वे ते विविधैर् यानैः शनैर् भरतम् अन्वयुः ॥

प्रहृष्टमुदिता सेना सान्वयात् कैकयीसुतम्
व्यवातिष्ठत सा सेना भरतस्यानुयायिनी ॥

निरीक्ष्यानुगतां सेनां तां च गङ्गां शिवोदकाम्
भरतः सचिवान् सर्वान् अब्रवीद् वाक्यकोविदः ॥

निवेशयत मे सैन्यम् अभिप्रायेण सर्वशः
विश्रान्ताः प्रतरिष्यामः श्व इदानीं महानदीम् ॥

दातुं च तावद् इच्छामि स्वर् गतस्य महीपतेः
और्ध्वदेहनिमित्तार्थम् अवतीर्योदकं नदीम् ॥

तस्यैवं ब्रुवतो ऽमात्यास् तथेत्य् उक्त्वा समाहिताः
न्यवेशयंस् तांश् छन्देन स्वेन स्वेन पृथक्पृथक् ॥

निवेश्य गङ्गाम् अनु तां महानदीं चमूं विधानैः परिबर्हशोभिनीम्
उवास रामस्य तदा महात्मनो विचिन्तयानो भरतो निवर्तनम् ॥