पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 7.19

आङ्गिरसो जन्मनासि
तम् उ त्वाहुर् वनस्पते ।
स पीलो रक्षो बाधस्व
साकम् इन्द्रेण मेदिना ॥

अप रक्षांसि बाधस्व
बाधस्व परिरापिणः ।
पिशाचान् पीलो क्रव्यादो
बाधस्व मूरदेविनः ॥

ययाहुस् तृष्टं कटुकम्
अपगूढं फले कुलम् ।
तस्यै हिरण्यकेश्यै
नमः कृण्मो अरातये ॥

या महती महोन्माना
सर्वा आशा व्यानशे ।
तस्यै हिरण्यकेश्यै
नमः कृण्मो अरातये ॥

यस् ते योनिं प्रतिरेढ्य्
आण्डादो गर्भदूषणः ।
अरायं पुत्रं प्रापी यस्
तं पीलुः सहताम् इतः ॥

यदा पीलव् आङ्गिरस
पक्वो ऽतिष्ठो वनस्पते ।
अथाहुर् इन्द्रं जज्ञानं
शक्रं बर्जह्ये प्रति ॥

यथा सेदिम् अबाधथाः
पच्यमानो वनस्पते ।
एवा पीलो रक्षो बाधस्व
साकम् इन्द्रेण मेदिना ॥

यत् पिशाचैः पुरुषस्य
जग्धं भवत्य् आत्मनः ।
आ पीलो प्यायते पुनस्
तव चाश्नाति पिप्पलम् ॥

पीलुं त्वाहुः पीवं त्वाहुर्
अथो त्वाहुर् वनस्पतिम् ।
सर्वा ते भद्रा नामानि
तेभिर् नः पाह्य् अंहसः ॥

रक्षोहणं वृत्रहणं
पीलुं पिशाचजम्भनम् ।
जज्ञानम् अग्रे वृक्षाणां
तं ते बध्नाम्य् आयुषे ॥