पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 19.11

देवेभ्यो अधि जातो ऽसि
सोमस्य सखा हितः ।
स प्राणायापानाय
चक्षुसे ऽस्य मृड ॥

अयस्मये द्रुपदे बेधिष इद्
अभिहितो मृत्युभिर् ये सहस्रम् ।
यमो मह्यं पुनर् इत् त्वां ददातु
तस्मै देवाय हविषा विधेम ॥

यत् ते देवी निरृतिर् आबबन्ध
दाम ग्रीवास्व् अविचृत्यम् ।
तत् ते वि ष्याम्य् आयुषे बलाय-
-अनमीवं पितुम् अद्धि प्रसूतः ॥

नमो ऽस्तु ते निरृते विश्ववारे
अयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् ।
यमेन त्वं पितृभिः संविदान-
-उत्तमे नाके अधि रोहयेमम् ॥

अन्तर्दावाय जुहुता स्व् एतद्
यातुधानक्षयणं घृतेन ।
आराद् रक्षांसि प्रति दहाग्ने
मास्माकं तन्वम् उप तीतपन्त ॥

शर्वो वो ग्रीवा अशरीत् पिशाचाः
पृष्टीर् वो ऽपि शृणात्व् अग्निः ।
वीरुद् वो विश्वधावीर्या
मृत्युना सम् अजीगमत् ॥

अपिशाचं नो अधराद्
अपिशाचं न उत्तरात् ।
इन्द्रापिशाचं नः पश्चाद्
अपिशाचं पुरस् कृधि ॥

इन्द्रश् चकार प्रथमो
नैर्हस्तम् असुरेभ्यः ।
वृश्चामः शत्रूणां बाहू
अनेन हविषा वयम् ॥

निर्हस्तः शत्रुर् अभिदासन् नो अस्तु
ये सेनाभिर् युधम् आयन्त्य् अस्मान् ।
सम् अर्पयेन्द्र महता वधेन
द्रात्व् एषाम् अघहारो विविद्धः ॥

अव मन्युर् अवायता-
-अव बाहू मनोयुजा ।
पराशर त्वं तेषां पराञ्चं शुष्मम्
अर्दयार्वाचीं रयिम् आ कृधि ॥

आतन्वाना आयच्छन्तो
ऽस्यन्तो ये च धावथ ।
निर्हस्ताः शत्रव स्थन -
-इन्द्रो वो ऽद्य पराशरीत् ॥

निर्हस्ताः सन्तु शत्रवो
ऽङ्गैषां म्लापयामसि ।
यथैषाम् इन्द्र वेदांसि
यूथेषु वि भजामहै ॥

निर्हस्तेभ्यो नैर्हस्तं यं
देवाः शरुम् अस्यथ ।
जयन्तु सत्वानो मम
स्थिरेणेन्द्रेण मेदिना ॥