पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 17.12

अन्तःपात्रे रेरिहति
दूर्शे दुर्निहितैषिणि ।
उरुण्डे अभिचङ्क्रमे
वक्मके बस्तवासिनि
सर्वासां भण्वा वः साकं
नामधेयानि विद्मसि ।
यति जातानि वस् तति
नश्यतेतः सदान्वाः ॥

कर्णा दृषद्रथामहम्
उरुकीं केशिनीं क्रकुम् ।
खडुरीम् अम्बरीष्यं
नाशयामः सदान्वाः ॥ प्रपाठक ॥

पण्डुगिरां फालदतीम्
असंसूक्तनिगारिणीम् ।
असाताः सर्वा वो ब्रूमो
नश्यतेतः सदान्वाः ॥

याः शयानं जम्भयन्ति
नक्तम् इच्छन्त्य् आतुरम् ।
अथो जनस्य सुप्तस्य
मुखा हस्तात् प्र रिहन्ति
दत्सु दत्कवनोचितास्
ता इतो नाशयामसि ॥

आपतन्तीर् विक्षिणाना
वस्तगन्धाः सदान्वाः ।
भण्वा (अ)सिना तोत्स्यामि
तीक्ष्णशृङ्ग इवर्षभः ॥

सदान्वाः सादान्वेयां
स्त्रीपुंसाँ उभयान् सह ।
सहे सहस्वान् सहसा
वि मृधो हन्मि रक्षसः ॥

चतुर्दंष्ट्रान् कुम्भमुष्कान्
दीर्घकेशाँ असृन्मुखान् ।
अलाबुगन्धीन् उन्दुरान्
दुर्णाम्नो नाशयामसि ॥

स्तम्बे जाता अधि बाले
रोदाकाँ रुदतीं त्वत् ।
दुर्णाम्नीः सर्वाः सन्तोका
नाशयामः सदान्वाः ॥

यासां जातानि क्रोशन्ति
भित्स्व् अन्तर् वने ज्वल
उप वृक्षेषु शेरते ।
(…) ॥

या वाताभ्र उत्पतिते
चर्त्ता वर्षेण विद्युता
शाला इच्छन्ति सत्वरम् ।
दुर्णाम्नीः सर्वाः सन्तोका
नाशयामः सदान्वाः ॥