पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 16.28

उत्तमो अस्य् ओषधीनाम्
अनड्वान् जगताम् इव
व्याघ्रः श्वपदाम् इव ।
यम् ऐच्छामावदाम तं
प्रतिस्पाशनम् अब्रुवन् ॥

स इद् व्याघ्रो भवत्य्
अथो सिंहो अथो वृषा
सर्वा दिशो वि राजति
यो बिभर्तीमं मणिम् ॥

नैनं घ्नन्त्य् अप्सरसो
न गन्धर्वा न मर्त्याः ।
सर्वा दिशो वि राजाति
यो बिभर्तीमं मणिम् ॥

कश्यपस् त्वाम् असृजत
कश्यपस् त्वां समैरयत् ।
अबिभस् त्वेन्द्रो मानुषे
बिभ्रत् संश्रेषिणे ऽजयत् ॥

मणिं सपत्नजम्भनं
वर्म देवा अबध्नत ।
यस् त्वा कृत्याभिर्
यस् त्वा दीक्षाभिर्
यस् त्वा यज्ञैर् जिघांसति ।
प्रत्यक् त्वम् इन्द्र तं जहि
वज्रेण शतपर्वणा ॥

अयम् इद् वै प्रतीवर्तः
सहस्वान् सञ्जयो मणिः ।
प्रजां धनं च रक्षतु
परिपाणः सुमङ्गलः ॥

असपत्नं नो अधराद्
असपत्नं न उत्तरात् ।
इन्द्रासपत्नं नः पश्चाज्
ज्योतिः शूर पुरस् कृधि ॥

ऐन्द्राग्नं वर्म बहुलं यद् उग्रं
विश्वे देवा नाति विध्यन्ति सर्वे ।
तत् ते तन्वं त्रायतां सर्वतो
बृहद् आयुष्मान् जरदष्टिर् यथासत् ॥

आ त्वारुक्षद् देवमणिर्
मह्या अरिष्टतातये ।
इमं मेथिम् अभिसंविशध्वं
तनूपानं त्रिवरूथम् ओजसे ॥

अस्मिन्न् इन्द्रो नि दधातु नृम्णम्
इमं देवासो अभिसंविशध्वम् ।
दीर्घायुत्वाय शतशारदाय-
-आयुष्मान् जरदष्टिर् यथासत् ॥

इन्द्रो बध्नातु ते मणिं जिगीवाँ
अपराजितः सोमपा अभयङ्करो वृषा ।
स त्वा रक्षतु सर्वदा
दिवा नक्तं च विश्वतः ॥