पद्म पुराण · अध्याय 6.136

पार्वत्युवाच।
साभ्रमत्यपि यान्देशान्नंदिकुंडाद्विनिःसृता ।
गच्छंती पावयामास कान्कान्देशान्वदस्व मे ।
चकार कानि तीर्थानि विलंघ्यार्बुदपर्वतम्

सूत उवाच।
इति तत्रोदिते देव्या महादेवः स विश्वराट् ।
उवाच वचनं तां वै पार्वतीं विश्वमोहिनीम्

महादेव उवाच।
नंदिकुंडात्प्रथमतः तीर्थात्परमपावनात् ।
कपालमोचनं तीर्थं मुनिभिः संप्रकारितम्

सर्वतेजोधिकं तीर्थं पावनात्पावनं परम् ।
अत्र मया परित्यक्तं कपालं ब्रह्मसंज्ञकम्

कपालमोचनं तीर्थमतो जातं हि पार्वति ।
पावनं सर्वभूतानां प्रकटं लोकविश्रुतम्

कपालकुंडमाख्यातं तत्तीर्थं तीर्थराजकम् ।
यत्र देवास्तथा नागा गंधर्वाः किंनरादयः

निवसंति महात्मानस्तीर्थे वै निर्मले शुभे ।
त्रैलोक्ये विश्रुतं तीर्थं दानदं मुक्तिदायकम्

तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा कपालेशं प्रपूजयेत् ।
उपोष्य रजनीमेकां कृत्वा ब्राह्मणभोजनम्

तत्रापि वस्त्रदानेन अग्निहोत्रफलं लभेत् ।
तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चिद्दर्शनव्रतमास्थितः

संत्यज्य देहमात्मानं शिवलोकं व्रजेद्ध्रुवम् ।
अस्मिंस्तीर्थे पुरा स्नानात्सौदासो ब्रह्महत्यया

मोचितो विमलं ज्ञानं प्राप्तवान्वै सुरेश्वरि ।
भागीरथ्यान्वये जातः सुदासाख्यो महाबली

तस्य पुत्रो मित्रसहः सौदासेति च विश्रुतः ।
वसिष्ठशापतः प्राप्तः सौदासो राक्षसीं तनुम्

साभ्रमत्यां कृतस्नानो विमुक्तः शापजादघात् ।
अत्र गंगा च यमुना गोदावरी सरस्वती

नंदितीर्थे वसंत्येताः पवित्राः पुण्यदाः सदा ।
गोदानं भूमिदानं च शय्यादानं तथैव च

कन्यादानं विशेषेण कर्तव्यं ज्ञानिभिर्नरैः ।
एतद्दानसमं प्रोक्तं साभ्रमत्यावगाहनम्

यत्र वै सकलान्येव पतितानीह भूतले ।
वारिणा स्पर्शमात्रेण शुद्धत्वं यांति तान्यपि

अत्र श्राद्धं प्रकुर्वाणो नरो वै भक्तितत्परः ।
पितरस्तस्य संतुष्टा गच्छंति परमं पदम्

एतदाख्यानकं दिव्यं ये शृण्वंति नराः सदा ।
सर्वपापविनिर्मुक्ता विष्णोः सायुज्यमाप्नुयुः

कर्मणा मनसा वाचा ये स्तुवंति महेश्वरम् ।
न तेषां विद्यते दुःखं यावदाभूतसंप्लवम्

इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे उमा।
महेश्वरसंवादे नंदितीर्थमहिमानाम षट्त्रिंशाधिकशततमोऽध्यायः