मोक्षोपाय · अध्याय 5.26

इति सञ्चिन्त्य भगवान् बडिर् आमीलितेक्षणः ।
दध्यौ कमलपत्त्राक्षं शुक्रम् आकाशमन्दिरम् ॥

सर्वस्थचिन्मयानन्तनित्यध्यानो ऽथ भार्गवः ।
चेतन्तं ज्ञातवाञ् शिष्यं बडिं गुर्वर्थिनं पुरे ॥

अथ सर्वगतानन्तचिदात्मा भार्गवः प्रभुः ।
आनिनाय स देहं स्वं रत्नवातायनं बडेः ॥

गुरुदेहप्रभाजालपरिमृष्टतनुर् बडिः ।
बुबुधे प्रातर् अर्कांशुसम्बोधितम् इवाम्बुजम् ॥

तत्र रत्नार्घदानेन मन्दारकुसुमोत्करैः ।
पादाभिवन्दनेनैनं पूजयाम् आस भार्गवम् ॥

रत्नार्घपरिकीर्णाङ्गं कृतमन्दारशेखरम् ।
महार्हासनविश्रान्तम् अथोवाच गुरुं बडिः ॥

भगवंस् त्वत्प्रसादोत्था प्रतिभेयं पुरस् तव ।
नियोजयति मां वक्तुं कार्यं कर्तुम् इवार्कभाः ॥

भोगान् प्रति विरक्तो ऽस्मि महासम्मोहदायिनः ।
तत्त्वं विज्ञातुम् इच्छामि महासम्मोहहारि यत् ॥

किम् इहास्ति कियन्मात्रम् इदं किम्मयम् एव वा ।
को ऽहं कस् त्वं किम् एते वा लोका इति वदाशु मे ॥

बहुनात्र किम् उक्तेन खं गन्तुं यत्नवान् अहम् ।
सर्वं दानवराजेन्द्र सारं सङ्क्षेपतश् शृणु ॥

चिद् इहास्ति हि चिन्मात्रम् इदं चिन्मयम् एव च ।
चित् त्वं चिद् अहम् एते च लोकाश् चिद् इति सङ्ग्रहः ॥

चितं निश्चयम् आदाय विलोकय धियेद्धया ।
स्वयम् एवात्मनात्मानम् अनन्तं पदम् आप्स्यसि ॥

भव्यो ऽसि चेत् तद् एतस्मात् सर्वम् आप्नोषि निश्चयात् ।
नो चेत् तद् बह्व् अपि प्रोक्तं त्वयि भस्मनि हूयते ॥

चिच्चेत्यकलना बन्धस् तन्मुक्तिर् मुक्तिर् उच्यते ।
चिद् अचेत्या किलात्मेति सर्वसिद्धान्तसङ्ग्रहः ॥

एतं निश्चयम् आदाय विलोकय धियेद्धया ।
स्वयम् एवात्मनात्मानम् अनन्तं पदम् आप्स्यसि ॥

खं व्रजाम्य् अहम् अत्रैते मुनयस् सप्त सङ्गताः ।
केनापि सुरकार्येण वर्तव्यं तत्र खे मया ॥

राजन् यावद् अयं देहस् तावन् मुक्तधियाम् अपि ।
यथाप्राप्तार्थसन्त्यागो रोचते न स्वभावतः ॥

इति कथितवताथ भार्गवेण स्फुटजलराशिपथे महाजवेन ।
प्लुतम् अलिशबले नभोऽन्तराले तरलतरङ्गवद् आकुले ग्रहौघैः ॥