मोक्षोपाय · अध्याय 4.12

इति तुष्टेषु देवेषु दानवेषु हतेषु च ।
दामव्यालकटा दीना बभूवुर् भयविह्वलाः ॥

जज्वाल ज्वलितः कोपी कल्पान्ताग्निर् इव ज्वलन् ।
शम्बरश् शमितानीको दामव्यालकटान् प्रति ॥

शम्बरस्य भयाद् गत्वा पातालम् अथ सप्तमम् ।
दामव्यालकटास् तस्थुस् त्यक्त्वा दानवमण्डलम् ॥

यमस्य किङ्करास् तत्र वेतालत्रासनक्षमाः ।
कुकुहा नाम तिष्ठन्ति नरकार्णवपालकाः ॥

चिन्ता इव घनाकारा दुहितॄस् तु क्रमाद् ददुः ॥

तैस् सार्धं नीतवन्तस् ते तत्र दामादयो ऽवधिम् ।
दशवर्षसहस्रान्ताम् आत्तानन्तकुवासनाः ॥

इयं मे वनिता रम्या ममेयं प्रभुतेति च ।
कुकुहस्नेहबद्धानां कालस् तेषां व्यवर्तत ॥

धर्मराजो ऽथ तं देशं कदाचित् समुपाययौ ।
महानरककार्याणां विचारार्थं यदृच्छया ॥

अपरिज्ञातम् एनं ते धर्मराजं त्रयो ऽसुराः ।
न प्रणेमुर् विनाशाय सामान्यम् इव किङ्करम् ॥

अथ वैवस्वतेनैते ज्वलितश्वभ्रभूमिषु ।
विहितभ्रूपरिस्पन्दम् आदेशेन निवेशिताः ॥

तत्र ते करुणाक्रन्दास् ससुहृद्दारबान्धवाः ।
दग्धास् सपर्णविटपा वृक्षा इव दवानलैः ॥

स्वया वासनया जातास् तथैव क्रूरया पुनः ।
वधकर्मकराकाराः कैराता राजकिङ्कराः ॥

तज् जन्माथ परित्यज्य जातास् सुह्मेषु वायसाः ।
तदन्ते गृध्रतां यातास् ततो ऽपि बकतां गताः ॥

शवरत्वं त्रिगर्तेषु मेषत्वं बर्बरेषु च ।
मगधेष्व् अथ कीटत्वं चक्रुस् ते वक्रबुद्धयः ॥

अनुभूयेतराम् अत्र चित्रां योनिपरम्पराम् ।
अद्य मत्स्यास् स्थिता राम कश्मीरारण्यपल्वले ॥

दावाग्निक्वथिताल्पाल्पपङ्ककल्कानुपायिनः ।
न म्रियन्ते न जीवन्ति जरज्जम्बालजर्जराः ॥

विचित्रयोनिसंरम्भम् अनुभूय पुनः पुनः ।
भूत्वा भूत्वा पुनर् नष्टास् तरङ्गा जलधाव् इव ॥

भवजलधिगतास् ते वासनावातनुन्नास् तृणम् इव चिरम् ऊढा देहरूपैस् तरङ्गैः ।
उपशमम् अनुयाता राम नाद्याप्य् अनन्तं परिकलय महत्त्वं दारुणं वासनायाः ॥