कृष्णामृतमहार्णव · श्लोक 221-229

जीवितं विष्णुभक्तस्य वरं पञ्चदिनान्य् अपि
न तु कल्पसहस्रैस् तु भक्तिहीनस्य केशवे.

किं तेन जातमात्रेण भूभारेणान्नशत्रुणा
यो जातो नार्चयेद् विष्णुं न स्मरेन् नापि कीर्तयेत्.

यो ददाति द्विजातिभ्यश् चन्दनं गोपिमर्दितम्
अपि सर्षपमात्रेण पुनात्य् आसप्तमं कुलम्.

ज्ञानी च कर्माणि सदो ऽदितानि
कुर्याद् अकामः सततं भवेत्.

अतीतानागतज्ञानी त्रैलोक्योद्वरणक्षमः
एतादृशो ऽपि ना ऽचारं श्रौतं स्मार्तं परित्यजेत्.

यद् एव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा
सद् एव वीर्यवत्तरं भवति.

कुर्वन् एवेह कर्माणि जिजीविषेच् छतं समाः
एवं त्वयि नान्यथेतो ऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे.

आचारश् चैव साधूनाम् आत्मनस् तुष्टिर् एव च
वेदप्रणिहितो धर्मो ह्य् अधर्मस् तद्विपर्ययः.

निष्कामं ज्ञानपूर्वं तु निवृत्तम् इह चोच्यते
निवृत्तं सेवमानस् तु ब्रह्माभ्येति सनातनम्.