ब्रह्मसूत्र · अध्याय 3.4

पुरुषार्थो ऽतः शब्दाद् इति बादरायणः

शेषत्वात्पुरुषार्थवादो यथान्येष्व् इति जैमिनिः

आचारदर्शनात्

तच्छ्रुतेः

समन्वारम्भणात्

तद्वतो विधानात्

नियमात्

अधिकोपदेशात् तु बादरायणस्यैवं तद्दर्शनात्

तुल्यं तु दर्शनम्

असार्वत्रिकी

विभागः शतवत्

अध्ययनमात्रवतः

नाविशेषात्

स्तुतये ऽनुमतिर्वा

कामकारेण चैके

उपमर्दं च

ऊर्ध्वरेतस्सु च शब्दे हि

परामर्शं जैमिनिरचोदनाच्चापवदति हि

अनुष्ठेयं बादरायणस्साम्यश्रुतेः

विधिर् वा धारणवत्

स्तुतिमात्रम् उपादानाद् इति चेन् नापूर्वत्वात्

भावशब्दाच् च

पारिप्लवार्था इति चेन् न विशेषितत्वात्

तथा चैकवाक्योपबन्धात्

अत एव चाग्नीन्धनाद्यनपेक्षा

सर्वापेक्षा च यज्ञादिश्रुतेर् अश्ववत्

शमदमाद्युपेतस् स्यात् तथापि तु तद्विधेस् तदङ्गतया तेषाम् अप्य् अवश्यानुष्ठेयत्वात्

सर्वान् नानुमतिश् च प्राणात्यये तद्दर्शनात्

अबाधाच् च

अपि स्मर्यते

शब्दश् चातो ऽकामकारे

विहितत्वाच् चाऽश्रमकर्मापि

सहकारित्वेन च

सर्वथापि त एवोभयलिङ्गात्

अनभिभवं च दर्शयति

अन्तरा चापि तु तद्दृष्टेः

अपि स्मर्यते

विशेषानुग्रहश् च

अतस् त्व् इतरज्ज्यायो लिङ्गाच् च

तद्भूतस्य तु नातद्भावो जैमिनेर् अपि नियमात् तद्रूपाभावेभ्यः

न चाधिकारिकम् अपि पतनानुमानात् तदयोगात्

उपपूर्वम् अपीत्य् एके भावमशनवत् तद् उक्तम्

बहिस् तूभयथापि स्मृतेर् आचाराच् च

स्वामिनः फलश्रुतेर् इत्य् आत्रेयः

आर्त्विज्यम् इत्य् औडुलोमिः तस्मै हि परिक्रीयते

सहकार्यन्तरविधिः पक्षेण तृतीयं तद्वतो विध्यादिवत्

कृत्स्नभावात् तु गृहिणोपसंहारः

मौनवद् इतरेषाम् अप्य् उपदेशात्

अनाविष्कुर्वन्न् अन्वयात्

ऐहिकम् अप्रस्तुतप्रतिबन्धे तद्दर्शनात्

एवं मुक्तिफलानियमस् तदवस्थावधृतेस् तदवस्थावधृतेः