बोधिसत्त्वयोगाचारचतुःशतकटीका · अध्याय 9

सर्वं कार्यार्थम् उत्पन्नं तेन नित्यं न विद्यते ॥

तस्मान् मुनिम् ऋते नास्ति यथाभावस् तथागतः ॥

सर्वं कार्यार्थम् उत्पन्नं तेन नित्यं न विद्यते ।

तस्मान् मुनिम् ऋते नास्ति यथाभावस् तथागतः ।

तेन नित्यं न विद्यते ।

तस्मान् मुनिम् ऋते नास्ति यथाभावस् तथागत ः ।

कारणं विकृतिं गच्छज् जायते ऽन्यस्य कारणम् ।

अप्रतीत्यास्तिता नास्तीति ॥

ऽप्रतीत्यास्तिता नास्ति ।

कदाचित् कस्यचित् क्वचिद्

न कदाचित् क्व च् इत् कश्चिद् विद्यते तेन शाश्वतः ॥

न विना हेतुना भावः ।

हेतुमान् नास्ति शाश्वतः ॥

तेनाकारणतः सिद्धिः सिद्धिर् नेत्य् आह तत्त्ववित् ॥

अनित्यं कृतकं दृष्ट्वा शाश्वतो ऽकृतको यदि ।
कृतकस्यास्तितां दृष्ट्वा नास्ति तेनास्तु शाश्वतः ॥

आकाशादीनि कल्प्यन्ते नित्यानीति पृथग्जनैः ।
लौकिकेनापि तेष्व् अर्थान् न पश्यन्ति विचक्षणाः ॥

प्रदेशिनि न सर्वस्मिन् प्रदेशो नाम वर्तते ।
तस्मात् सुव्यक्तम् अन्यो ऽपि प्रदेशो ऽस्ति प्रदेशिनि ॥

प्रदेशिनि न सर्वस्मिन् प्रदेशो नाम वर्तत

सुव्यक्तम् अन्यो ऽपि प्रदे शो ऽस्ति प्रदेशिनीत्य्

यस्मिन् भावे प्रवृत्तिश् च निवृत्तिश् चोपलभ्यते ॥

वरम् लौकिकम् एवेदं परमार्थो न सर्वथा ।
लौकिके विद्यते किंचित् परमार्थे न विद्यते ॥

वरम् लौकिकम् एवेदम् ।