भाषा

ENहिગુ
ग्रंथ पाठ

भागवत पुराण · अध्याय 09.13

09.13.001

भ्प्_09.13.001।0 श्रीशुक उवाच
निमिरिक्ष्वाकुतनयो वसिष्ठमवृतर्त्विजम् ।
आरभ्य सत्रं सो ऽप्याह शक्रेण प्राग् वृतो ऽस्मि भोः

09.13.002

तं निर्वर्त्यागमिष्यामि तावन् मां प्रतिपालय ।
तूष्णीमासीद्गृहपतिः सो ऽपीन्द्रस्याकरोन् मखम्

09.13.003

निमित्तश्चलमिदं विद्वान् सत्रमारभतामात्मवान् ।
ऋत्विग्भिरपरैस्तावन् नागमद्यावता गुरुः

09.13.004

शिष्यव्यतिक्रमं वीक्ष्य तं निर्वर्त्यागतो गुरुः ।
अशपत् पतताद्देहो निमेः पण्डितमानिनः

09.13.005

निमिः प्रतिददौ शापं गुरवे ऽधर्मवर्तिने ।
तवापि पतताद्देहो लोभाद्धर्ममजानतः

09.13.006

इत्युत्ससर्ज स्वं देहं निमिरध्यात्मकोविदः ।
मित्रावरुणयोर्जज्ञे उर्वश्यां प्रपितामहः

09.13.007

गन्धवस्तुषु तद्देहं निधाय मुनिसत्तमाः ।
समाप्ते सत्रयागे च देवान् ऊचुः समागतान्

09.13.008

राज्ञो जीवतु देहो ऽयं प्रसन्नाः प्रभवो यदि ।
तथेत्युक्ते निमिः प्राह मा भून् मे देहबन्धनम्

09.13.009

यस्य योगं न वाञ्छन्ति वियोगभयकातराः ।
भजन्ति चरणाम्भोजं मुनयो हरिमेधसः

09.13.010

देहं नावरुरुत्से ऽहं दुःखशोकभयावहम् ।
सर्वत्रास्य यतो मृत्युर्मत्स्यानामुदके यथा

09.13.011

भ्प्_09.13.011।0 देवा ऊचुः
विदेह उष्यतां कामं लोचनेषु शरीरिणाम् ।
उन्मेषणनिमेषाभ्यां लक्षितो ऽध्यात्मसंस्थितः

09.13.012

अराजकभयं न्-णां मन्यमाना महर्षयः ।
देहं ममन्थुः स्म निमेः कुमारः समजायत

09.13.013

जन्मना जनकः सो ऽभूद्वैदेहस्तु विदेहजः ।
मिथिलो मथनाज् जातो मिथिला येन निर्मिता

09.13.014

तस्मादुदावसुस्तस्य पुत्रो ऽभून् नन्दिवर्धनः ।
ततः सुकेतुस्तस्यापि देवरातो महीपते

09.13.015

तस्माद्बृहद्रथस्तस्य महावीर्यः सुधृत्पिता ।
सुधृतेर्धृष्टकेतुर्वै हर्यश्वो ऽथ मरुस्ततः

09.13.016

मरोः प्रतीपकस्तस्माज् जातः कृतरथो यतः ।
देवमीढस्तस्य पुत्रो विश्रुतो ऽथ महाधृतिः

09.13.017

कृतिरातस्ततस्तस्मान् महारोमा च तत्सुतः ।
स्वर्णरोमा सुतस्तस्य ह्रस्वरोमा व्यजायत

09.13.018

ततः शीरध्वजो जज्ञे यज्ञार्थं कर्षतो महीम् ।
सीता शीराग्रतो जाता तस्मात् शीरध्वजः स्मृतः

09.13.019

कुशध्वजस्तस्य पुत्रस्ततो धर्मध्वजो नृपः ।
धर्मध्वजस्य द्वौ पुत्रौ कृतध्वजमितध्वजौ

09.13.020

कृतध्वजात् केशिध्वजः खाण्डिक्यस्तु मितध्वजात् ।
कृतध्वजसुतो राजन्नात्मविद्याविशारदः

09.13.021

खाण्डिक्यः कर्मतत्त्वज्ञो भीतः केशिध्वजाद्द्रुतः ।
भानुमांस्तस्य पुत्रो ऽभूच् छतद्युम्नस्तु तत्सुतः

09.13.022

शुचिस्तु तनयस्तस्मात् सनद्वाजः सुतो ऽभवत् ।
ऊर्जकेतुः सनद्वाजादजो ऽथ पुरुजित् सुतः

09.13.023

अरिष्टनेमिस्तस्यापि श्रुतायुस्तत् सुपार्श्वकः ।
ततश्चित्ररथो यस्य क्षेमाधिर्मिथिलाधिपः

09.13.024

तस्मात् समरथस्तस्य सुतः सत्यरथस्ततः ।
आसीदुपगुरुस्तस्मादुपगुप्तो ऽग्निसम्भवः

09.13.025

वस्वनन्तो ऽथ तत्पुत्रो युयुधो यत् सुभाषणः ।
श्रुतस्ततो जयस्तस्माद्विजयो ऽस्मादृतः सुतः

09.13.026

शुनकस्तत्सुतो जज्ञे वीतहव्यो धृतिस्ततः ।
बहुलाश्वो धृतेस्तस्य कृतिरस्य महावशी

09.13.027

एते वै मैथिला राजन्नात्मविद्याविशारदाः ।
योगेश्वरप्रसादेन द्वन्द्वैर्मुक्ता गृहेष्व् अपि

मूल पाठ: Bhāgavatapurāṇa · Data entry Ulrich Stiehl · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0

Esc