अष्टावक्र गीता · अध्याय 7

मय्य् अनन्तमहाम्भोधौ विश्वपोत इतस्ततः
भ्रमति स्वान्तवातेन न ममास्त्य् असहिष्णुता ॥

मय्य् अनन्तमहाम्भोधौ जगद्वीचिः स्वभावतः
उदेतु वस्तम् आयातु न मे वृद्धिर् न च क्षतिः ॥

मय्य् अनन्तमहाम्भोधौ विश्वं नाम विकल्पना
अतिशान्तो निराकार एतद् एवाहम् आस्थितः ॥

नात्मा भावेषु नो भावस् तत्रानन्ते निरन्जने
इत्य् असक्तो ऽस्पृहः शान्त एतद् एवाहम् आस्तितः ॥

अहो चिन्मात्रम् एवाहम् इन्द्रजालोपमं जगत्
अतो मम कथं कुत्र हेयोपादेयकल्पना ॥