अष्टाध्यायी · अध्याय 7.4

णौ चङ्य् उपधाया ह्रस्वः

न अग्लोपि-शास्व्-ऋदिताम्

भ्राज-भास-भाष-दीप-जीव-मील-पीडाम् अन्यतरस्याम्

लोपः पिबतेर् ईच्च अभ्यासस्य

तिष्ठतेर् इत्

जिघ्रतेर् वा

उर् ऋत्

नित्यं छन्दसि

दयतेर् दिगि लिटि

ऋतश् च संयोगादेर् गुणः

ऋच्छत्य्-ऋ-ऋताम्

शॄ-दॄ-प्रां ह्रस्वो वा

के ऽणः

न कपि

अपो ऽन्यतरस्याम्

ऋ-दृशो ऽङि गुणः

अस्यतेस् थुक्

श्वयतेर् अः

पतः पुम्

वच उम्

शीङः सार्वधातुके गुणः

अयङ् यि क्ङिति

उपसर्गाद् ध्रस्व ऊहतेः

एतेर् लिगि

अकृत्-सार्वधातुकयोर् दीर्घः

च्वौ च

रीङ् ऋतः

रिङ् शयग्लिङ्क्षु

गुणो ऽर्ति-संयोगाद् योः

यङि च

ई घ्रा-ध्मोः

अस्य च्वौ

क्यचि च

अशनाय-उदन्य-धानाया बुभुक्षा-पिपासा-गर्धेषु

न च्छन्दस्य् अपुत्रस्य

दुरस्युर्-द्रविणस्युर्-वृषण्यति रिषण्यति

अश्व-अघस्य आत्

देव-सुम्नयोर् यजुषि काठके

कव्य्-अधवर-पृतनस्य-र्चि लोपः

द्यति-स्यति-मा-स्थाम् इत् ति किति

शा-छोर् अन्यतरस्याम्

दधातेर् हिः

जहातेश् च क्त्वि

विभाषा छन्दसि

सुधित-वसुधित-नेमधित-धिष्व-धिषीय च

दो दद् घोः

अच उपसर्गात् तः

अपो भि

सः स्य् आर्धधातुके

तास्-अस्त्योर् लोपः

रि च

ह एति

यि-इवर्नयोर् दीधी-वेव्योः

सनि मी-मा-घु-रभ-लभ-शक-पत-पदाम् अच इस्

आप्-ज्ञप्य्-ऋधाम् ईत्

दम्भ इच्-च

मुचो ऽकर्मकस्य गुणो वा

अत्र लोपो ऽभ्यासस्य

ह्रस्वः

हलादिः शेषः

शर्पूर्वाः खयः

कु-होश् चुः

न कवतेर् यङि

कृषेश्छन्दसि

दाधर्ति-दर्धर्ति-दर्धर्षि-बोभूतु-तेतिक्ते ऽलर्ष्य्-आपनीफणत्-संसनिष्यदत्-करिक्रत्-कनिक्रदत्-भरिभ्रद्-दविध्वतो-दविद्युतत्-तरित्रतः-सरीसृपतं-वरीवृजन्-मर्मृज्य-आगनीगन्ति इति च

उरत्

द्युति-स्वाप्योः सम्प्रसारणम्

व्यथो लिटि

दीर्घ इणः किति

अत आदेः

तस्मान् नुड् द्विहलः

अश्नोतेश् च

भवतेर् अः

ससूवेति निगमे

णिजां त्रयाणां गुणः श्लौ

भृञामित्

अर्ति-पिपर्त्योश् च

बहुलं छन्दसि

सन्यतः

ओः पु-यण्-ज्य्-अपरे

स्त्रवति-शृणोति-द्रवति-प्रवति-प्लवति-च्यवतीनां वा

गुणो यङ्-लुकोः

दीर्घो ऽकितः

नीग् वञ्चु-स्रंसु-ध्वंसु-भ्रंसु-कस-पत-पद-स्कन्दाम्

नुग् अतो ऽनुनासिकान्तस्य

जप-जभ-दह-दश-भञ्ज-पशां च

चर-फलोश् च

उत् परस्य अतः

ति च

रीगृदुपधस्य च

रुग्-रिकौ च लुकि

ऋतश् च

सन्वल् लघुनि चङ्परे ऽनग् लोपे

दीर्घो लघोः

अत् स्मृ-दॄ-त्वर-प्रथ-म्रद-स्तॄ-स्पशाम्

विभाषा वेष्टिचेष्ट्योः

ई च गणः