अष्टाध्यायी · अध्याय 7.3

देविका-शिंशपा-दित्यवाड्-दीर्घसत्र-श्रेयसाम् आत्

केकय-मित्रयु-प्रलयानां य-आदेर् इयः

न य्-वाभ्यां पदान्ताभ्यां पूर्वौ तु ताभ्याम् ऐच्

द्वारादीनां च

न्यग्रोधस्य च केवलस्य

न कर्मव्यतिहारे

स्व्-आगत-आदीनां च

श्व-आदेर् इञि

पदान्तस्य अन्यतरस्याम्

उत्तरपदस्य

वक्ष्यति - अवयवादृतोः

सु-सर्व-अर्धाज् जनपदस्य

दिशो ऽमद्राणाम्

प्राचां ग्राम-नगराणाम्

सङ्ख्यायाः संवत्सर-सङ्ख्यस्य च

वर्षस्य अभविष्यति

परिमाणान्तस्य असञ्ज्ञा-शाणयोः

जे प्रोष्ठपदानाम्

हृद्-भग-सिन्ध्वन्ते पूर्वपदस्य च

अनुशतिक-आदीनाम् च

देवताद्वन्द्वे च

न+इन्द्रस्य परस्य

दिर्घाच् च वरुणस्य

प्राचां नगरान्ते

जङ्गल-धेनु-वलजान्तस्य विभाषितम् उत्तरम्

अर्धात् परिमाणस्य पूर्वस्य तु वा

नातः परस्य

प्रवाहणस्य ढे

तत्प्रत्ययस्य च

नञः शुचि-ईश्वर-क्षेत्रज्ञ-कुशल-निपुणानाम्

यथातथ-यथापुरयोः पर्यायेण

हनस् तो ऽचिण्-णलोः

आतो युक् चिण्-कृतोः

न+उदात्त-उपदेशस्य म-अन्तस्य अनाचमेः

जनि-वध्योश् च

अर्ति-ह्वी-व्ली-री-क्नूयी-क्ष्माय्य्-आतां पुग् णौ

शा-च्छा-सा-ह्वा-व्या-वे-पां युक्

वो विधूनने जुक्

ली-लोर् नुग्-लुकाव् अन्यतरस्यां स्नेहविपातने

भियो हेतुभये षुक्

स्फायो वः

शदेर् अगतौ तः

रुहः पो ऽन्यतरस्याम्

प्रत्ययस्थात् कात् पूर्वस्य अत इद् आप्य् असुपः

न या-सयोः

उदीचामातः स्थाने यकपूर्वायाः

भस्त्रा-एषा-अजा-ज्ञा-द्वा-स्वा नञ्पूर्वाणाम् अपि

अभाषितपुंस्काच् च

आद्-आचार्याणाम्

ठस्य+इकः

इस्-उस्-उक्-तान्तात् कः

च-जोः कु घिण्-ण्यतोः

न्यङ्क्व्-आदीनां च

हो हन्तेर् ञ्-णिन्-नेषु

अभ्यासाच् च

हेर् अचङि

सन्-लिटोर् जेः

विभाषा चेः

न क्व्-आदेः

अजि-व्रज्योश् च

भुज-न्युब्जौ पाण्य्-उपतापयोः

प्रयाज-अनुयाजौ यज्ञाङ्गे

वञ्चेर् गतौ

ओक उचः के

ण्य आवश्यके

यज-याच-रुच-प्रवच-र्चश् च

वचो ऽशब्दसञ्ज्ञायां

प्रयोज्य-नियोज्यौ शक्यार्थे

भोज्यं भक्ष्ये

घोर् लोपो लेटि वा

ओतः श्यनि

क्षस्य अचि

लुग् वा दुह-दिह-लिह-गुहाम् आत्मनेपदे दन्त्ये

शमाम् अष्टानां दीर्घः श्यनि

ष्ठिवु-क्लम्य्-आचमां शिति

क्रमः परस्मैपदेषु

इषु-गमि-यमां छः

पा-घ्रा-ध्मा-स्हा-म्ना-दाण्-दृश्य्-अर्ति-सर्ति-शद-सदां पिब-जिघ्र-धम-तिष्थ-मन-यच्छ-पश्य-र्च्छ-धौ-शीय-सीदाः

ज्ञा-जनोर् जा

प्व्-आदीनां ह्रस्वः

मीनातेर् निगमे

मिदेर् गुणः

जुसि च

सार्वधातुक-आर्धधातुकयोः

जाग्रो ऽवि-चिण्-णल्-ङित्सु

पुगन्त-लघूपधस्य च

न अभ्यस्तस्य अचि पिति सार्वधातुके

भू-सुवोस् तिङि

उतो वृद्धिर् लुकि हलि

ऊर्णोतेर् विभाषा

गुणो ऽपृक्तो

तृणह इम्

ब्रुव ईट्

यङो वा

तु-रु-स्तु-शम्य्-अमः सार्वधातुके

अस्ति-सिचो ऽपृक्ते

बहुलं छन्दसि

रुदश् च पञ्चभ्यः

अड् गार्ग्यगालवयोः

अदः सर्वेषाम्

अतो दीर्घो यञि

सुपि च

बहुवचने झल्येत्

ओसि च

आङि चापः

सम्बुद्धौ च

अम्बार्थनद्योर् ह्रस्वः

ह्रस्वस्य गुणः

जसि च

ऋतो ङि-सर्वनामस्थानयोः

घेर् ङिति

आण् नद्याः

याड् आपः

सर्वनाम्नः स्याड् ढ्रस्वश् च

विभाषा द्वितीया-तृतीयाभ्याम्

ङेराम् नद्य्-आम्-नीभ्यः

इद्-उद्भ्याम्

औत्

अच् च घेः

आङो ना ऽस्त्रियाम्