अष्टाध्यायी · अध्याय 7.2

सिचि वृद्धिः परस्मैपदेषु

अतो ल्रान्तस्य

वद-व्रज-हलन्तस्य अचः

नेटि

ः-म्-यन्त-क्षण-श्वस-जागृ-णि-श्व्य्-एद्-इताम्

ऊर्णोतेर् विभाषा

अतो हलादेर् लघोः

न-इड् वशि कृति

ति-तु-त्र-त-थ-सि-सु-सर-क-सेषु च

एकाच उपदेशे ऽनुदात्तात्

श्र्य्-उकः किति

सनि ग्रह-गुहोश् च

कृ-सृ-भृ-वृ-स्तु-द्रु-स्रु-श्रुवो लिटि

श्वि-इदितो निष्थायाम्

यस्य विभाषा

आदितश् च

विभाषा भाव-आदिकर्मणोः

क्षुब्ध-स्वान्त-ध्वान्त-लग्न-म्लिष्ट-विरिब्ध-फाण्ट-बाढानि मन्थ-मनस्-तमः-सक्त-अविस्पष्ट-स्वर-अनायास-भृशेषु

धृषी शसी वैयात्ये

दृढः स्थूलबलयोः

प्रभौ परिवृढः

कृच्छ्र-गहनयोः कषः

घुषिर् अविशब्दने

अर्देः सं-नि-विभ्यः

अभेश् च आविदूर्ये

णेर् अध्ययने वृत्तम्

वा दान्त-शान्त-पूर्ण-दस्त-स्पष्ट-च्छन्न-ज्ञप्ताः

रुष्य्-अम-त्वर-सङ्घुष-आस्वनाम्

हृषेर् लोमसु

अपचितश् च

ह्रु ह्वरेश् छन्दसि

अपरिह्वृताश् च

सोमे ह्वरितः

ग्रसित-स्कभित-स्तभित-उत्तभित-चत्त-विकस्ता विशस्तृ-शंस्तृ-शास्तृ-तरुतृ-तरूतृ-वरुतृ-वरूतृ-वरूत्रीर्-उज्ज्वलिति-क्षरिति-क्षमिति-वमित्य्-अमिति इति च

आर्धधातुकस्य+इड् वलादेः

स्नु-क्रमोर् अनात्मनेपदनिमित्ते

ग्रहो ऽलिटि दीर्घः

वॄतो वा

न लिङि

सिचि च परस्मैपदेषु

इट् सनि वा

लिङ्सिचोर् आत्मनेपदेषु

ऋतश् च संयोगादेः

स्वरति-सूति-सूयति-धूञ्-ऊदितो वा

रधादिभ्यश् च

निरः कुषः

इण् निष्ठायाम्

ति-इष-सह-लुभ-रुष-रिषः

सनि इवन्त-र्ध-भ्रस्ज-दम्भु-श्रि-स्वृ-यु-ऊर्णु-भर-ज्ञपि-सनाम्

क्लिशः क्त्वानिष्ठयोः

पूङश् च

वसति-क्षुधोर् इट्

अञ्चेः पूजायाम्

लुभो विमोहने

जॄ-व्रश्च्योः क्त्वि

उदितो वा

से ऽसिचि कृत-चृत-च्छृद-तृद-नृतः

गमेर् इट् परस्मैपदेषु

न वृद्भ्यश् चतुर्भ्यः

तासि च क्ल्̥पः

अचस् तास्वत् थल्य् अनिटो नित्यम्

उपदेशे ऽत्वतः

ऋतो भारद्वाजस्य

वभूथ-आततन्थ-जगृभ्म-ववर्थ+इति निगमे

विभाषा सृजिदृशोः

इड् अत्त्य्-अर्ति-व्ययतीनाम्

वस्व् एकाज्-आद्-घसाम्

विभाषा गम-हन-विद-विशाम्

सनिंससनिवांसम्

ऋद्धनोः स्ये

अज्ञेः सिचि

स्तु-सु-धूञ्भ्यः परस्मैपदेषु

यम-रम-नम-आतां सक् च

स्मि-पूङ्-र्-अञ्ज्व्-अशां सनि

किरश् च पञ्चभ्यः

रुदादिभ्यः सार्वधातुके

ईशः से

ईड-जनोर् ध्वे च

लिङः सलोपो ऽनन्त्यस्य

अतो येयः

आतो ङितः

आने मुक्

ईदासः

अष्टन आ विभक्तौ

रायो हलि

युष्मद्-अस्मदोर् अनादेशे

द्वितीयायां च

प्रथमायाश् च द्विवचने भाषायाम्

यो ऽचि

शेषे लोपः

मपर्यन्तस्य

वक्ष्यति - युवावौ द्विवचने

यूयवयौ जसि

त्वाहौ सौ

तुभ्य-मह्यौ ङयि

तव-ममौ ङसि

त्व-माव् एकवचने

प्रत्यय-उत्तरपदयोश् च

त्रि-चतुरोः स्त्रियां तिसृ-चतसृ

अचि र ऋतः

जराया जरस् अन्यतरस्याम्

त्यदादीनाम् अः

किमः कः

कु ति-होः

क्व अति

तदोः सः सावनन्त्ययोः

अदस औ सुलोपश् च

इदमो मः

दश् च

यः सौ

इदो ऽय् पुंसि

अन-आप्य् अकः

हलि लोपः

मृजेर् वृद्धिः

अचो ञ्णिति

अत उपधायाः

तद्धितेष्व् अचाम् आदेः

किति च