વૃત્તમાલાસ્તુતિ · શ્લોક 141-154

અષ્ટાભિર્ અક્ષરૈઃ પાદો ઽસોઢસ્ તદ્ગાઢમજ્જનાદ્ અનુવૃદ્ધૈઃ
ગુણસાગર સાગરૈર્ અપૂરિતાઙ્ગુરીગર્તો વિષમં દશાન્તરે દયા પદચતુરૂર્ધ્વં નયતિ ભાવમ્ ॥

ઇતિ નિગદિતજાતૌ કૃતવિષમચરણરચનાયામ્
લઘુગુરુનિયતિભૃતિ ભયમ્ અયતિ કો ન ભવસિ ન યદિ નિયતમ્ અભિવિધિવચનમ્ અનુ પીડઃ ॥

સુચિરનિહિતહિતમતિકન્દાઙ્ કુર ઇવ તવ ભાતિ
વિષમજનદમનઘટિતવિકટમૂર્તેસ્ ત્રિપુરહરમુકુટમણિસદૃશદશન કલિકે યમ્ ॥

પ્રસરદુરુદહનઘનઘોર ચ્છટમ્ ઇવ ગગનતલમ્ અનવધિ દધાના
પ્રસભમ્ અભિમુખં તે પ્રશમયતિ શમનમ્ અપિ નયનવલન લવલી લા ॥

મૃદુજનમ્ અનુ પુનર્ ઇયમ્ એવ પ્રશમિતસકલકટુકલુષવિષરાશિઃ
પ્રતિમુહુર્ અભિનવમ્ અતુલસુખનિધિમ્ ઉપનયન્તી નિયતમ્ અમૃતધાર ॥

તડિતોજ્જ્વલં જલદરાશિમ્ અનિશમ્ ઉદભારબન્ધુરમ્
ઘોરઘનરસિતમ્ ઈશ તનુઃ કૃપયા કુતો ઽપિ જયતીયમ્ ઉદ્ગતા ॥

અત એવ દુષ્કરતરાણિ વિલસિતશતાનિ તન્વતઃ
હ્લાદયત્ય્ અખિલલોકમ્ ઇદં પટુકીર્તિ સૌરભકમ્ અદ્ભુતં તવ ॥

ભૃકુટીકટાક્ષદશનેષુ કિમ્ અપિ વિકૃતાનિ બિભ્રતઃ
દમયતિ તવ ભુવનાનિ વપુર્ લલિતં ચ કિં તુ વિકટં યદ્ ઈદૃશમ્ ॥

પ્રાગ્ભારાતિશયે ઽપિ તાદૃશે ઽદ્ભુતભીમે ભુવનાહિતહતયે સમં સમન્તાત્
મરુદ્ અનતિશયરયઃ પ્રચુપિતમ્ અપિ તવ ન સમેતિ સલીલમ્ ॥

કિં ભૂયો ભગવન્ ભવન્તમ્ અશ્રયમ્ આપ્તઃ સ્થિતભારમ્ અતુલમ્ આર્ષભં દધાનમ્
તચ્ છુદ્ધવિરાડ્વિશેષણમ્ હ્ય્ અપરવિષમશિરસિ પદં વિનિધત્તે ॥

આરાધ્યેતિ ભવન્તમ્ આશ્રયૈકસમૃદ્ધ્યા કુશલં યદ્ અમલમ્ અસ્તિ વર્ધમાનમ્
તત્ ઇદમ્ અખિલમ્ ઉદઞ્ચતુ ભુવનમ્ ઉરુપદં ત્વદભિમતમ્ અતિવિવિધવૃત્તવિશેષૈઃ ॥

અપિ ચ પ્રચયેન ભૂયસા કુશલસ્યાસ્ય નિકમનિર્મલસ્ય
વિગલતુ સકલસ્ય દેહિનો ભવરજનીપ્રભવાન્ધકારરાશિઃ ॥

કિં ચ પ્રૌઢપ્રજ્ઞાપ્રેયસ્ય્ અલિઙ્ગેન્ આનઙ્ગક્રીડમ્
ઉડુપતિરુચિરનિચયમયમ્ ઇવ વપુર્ અનતિશયકરુણમ્ ઇહ વહદ્ અનુભવતુ ॥

વિચિત્રવૃત્તૈર્ ઇતિ વર્ણનેન યદ્ આચિતં ચન્દ્રકરામલં શુભમ્
તતો ઽસ્તુ લોકઃ પરિમુક્તશોકઃ સ્ફુરન્મહાસૌખ્યશિખાસખીવરઃ ॥